s
Monday, August 11, 2014
दुनियामा धनी बन्ने चाहना सबैको हुन्छ र यो चाहना पूरा गर्न धेरैले धेरै
थरि बाटो अपनाउँछन् । एकजना समलिंगी यौनकर्मीले आफुलाई बेलायतको
सबैभन्दा बढि कमाउने यौनकर्मी बनाउन सफल भएका मात्र छैनन् उनको वर्षको सबै कमाइ
जोड्ने हो भने बेलायतका प्रधानमन्त्रीको तलब भन्दा बढि हुन्छ ।
लण्डनका बासिन्दा जोश
ब्रान्डन बेलायतका सबैभन्दा महंगा यौनकर्मी हुन् । उनले एक रातको ४ हजार
पाउण्ड अर्थात् ६ लाख ६० हजार रुपैयाँ भन्दा बढि कमाउँछन् । यो
हिसाबले उनको एक वर्षको कमाइ ३ लाख ६० हजार पाउण्ड अर्थात् ५ करोड ९४ लाख नेपाली
रुपैयाँ भन्दा बढि हुन्छ । जबकी बेलायती प्रधानमन्त्री डेभिड क्यामरनको
वाषिर्क कमाई १ लाख ४२ हजार ५ सय पाउण्ड छ ।
हुनत यतिधेरै कमाई भएर पनि उनलाई सन्तोष
भने छैन । आफुले यौन उद्योगलाई वैध व्यवसायको रुपमा स्थापित गर्न चाहेको उनको भनाइ छ ।
आफुले आफुलाई वेश्या भन्न नरुचाउने भन्दै उनले आफुले आफ्ना सबै ग्राहकसँग सम्भोग नगर्ने उनी बताउँछन् । यौनकर्मीलाई वेश्या भन्ने गलत आक्षेप लगाइने गरिएकोमा उनको चित्त दुखाइ छ ।
आफुले आफुलाई वेश्या भन्न नरुचाउने भन्दै उनले आफुले आफ्ना सबै ग्राहकसँग सम्भोग नगर्ने उनी बताउँछन् । यौनकर्मीलाई वेश्या भन्ने गलत आक्षेप लगाइने गरिएकोमा उनको चित्त दुखाइ छ ।
निकै सेक्सी केटौले
देखिने २३ वर्षीय जोशका लागि रातको यौन कर्म अरु मानिसको ९-५ बजेको जागिर
जस्तै सरल लाग्छ । आफ्नो करिअर पनि यौन व्यवसाय नै रहेको उनको ठम्याइ छ
।
दुनियामा
धनी बन्ने चाहना सबैको हुन्छ र यो चाहना पूरा गर्न धेरैले धेरै थरि बाटो
अपनाउँछन् । एकजना समलिंगी यौनकर्मीले आफुलाई बेलायतको सबैभन्दा बढि कमाउने
यौनकर्मी बनाउन सफल भएका मात्र छैनन् उनको वर्षको सबै कमाइ जोड्ने हो भने
बेलायतका प्रधानमन्त्रीको तलब भन्दा बढि हुन्छ ।
लण्डनका बासिन्दा जोश ब्रान्डन बेलायतका सबैभन्दा महंगा यौनकर्मी हुन् ।
उनले एक रातको ४ हजार पाउण्ड अर्थात् ६ लाख ६० हजार रुपैयाँ भन्दा बढि
कमाउँछन् । यो हिसाबले उनको एक वर्षको कमाइ ३ लाख ६० हजार पाउण्ड अर्थात् ५
करोड ९४ लाख नेपाली रुपैयाँ भन्दा बढि हुन्छ । जबकी बेलायती प्रधानमन्त्री
डेभिड क्यामरनको वाषिर्क कमाई १ लाख ४२ हजार ५ सय पाउण्ड छ ।
हुनत यतिधेरै कमाई भएर पनि उनलाई सन्तोष भने छैन । आफुले यौन उद्योगलाई वैध व्यवसायको रुपमा स्थापित गर्न चाहेको उनको भनाइ छ ।
आफुले आफुलाई वेश्या भन्न नरुचाउने भन्दै उनले आफुले आफ्ना सबै ग्राहकसँग सम्भोग नगर्ने उनी बताउँछन् । यौनकर्मीलाई वेश्या भन्ने गलत आक्षेप लगाइने गरिएकोमा उनको चित्त दुखाइ छ ।
आफुले आफुलाई वेश्या भन्न नरुचाउने भन्दै उनले आफुले आफ्ना सबै ग्राहकसँग सम्भोग नगर्ने उनी बताउँछन् । यौनकर्मीलाई वेश्या भन्ने गलत आक्षेप लगाइने गरिएकोमा उनको चित्त दुखाइ छ ।
निकै सेक्सी केटौले देखिने २३ वर्षीय जोशका लागि रातको यौन कर्म अरु
मानिसको ९-५ बजेको जागिर जस्तै सरल लाग्छ । आफ्नो करिअर पनि यौन व्यवसाय नै
रहेको उनको ठम्याइ छ ।
- See more at: http://www.onlinekhabar.com/2014/08/177904/#sthash.YoLyOSLM.dpuf
दुनियामा
धनी बन्ने चाहना सबैको हुन्छ र यो चाहना पूरा गर्न धेरैले धेरै थरि बाटो
अपनाउँछन् । एकजना समलिंगी यौनकर्मीले आफुलाई बेलायतको सबैभन्दा बढि कमाउने
यौनकर्मी बनाउन सफल भएका मात्र छैनन् उनको वर्षको सबै कमाइ जोड्ने हो भने
बेलायतका प्रधानमन्त्रीको तलब भन्दा बढि हुन्छ ।
लण्डनका बासिन्दा जोश ब्रान्डन बेलायतका सबैभन्दा महंगा यौनकर्मी हुन् ।
उनले एक रातको ४ हजार पाउण्ड अर्थात् ६ लाख ६० हजार रुपैयाँ भन्दा बढि
कमाउँछन् । यो हिसाबले उनको एक वर्षको कमाइ ३ लाख ६० हजार पाउण्ड अर्थात् ५
करोड ९४ लाख नेपाली रुपैयाँ भन्दा बढि हुन्छ । जबकी बेलायती प्रधानमन्त्री
डेभिड क्यामरनको वाषिर्क कमाई १ लाख ४२ हजार ५ सय पाउण्ड छ ।
हुनत यतिधेरै कमाई भएर पनि उनलाई सन्तोष भने छैन । आफुले यौन उद्योगलाई वैध व्यवसायको रुपमा स्थापित गर्न चाहेको उनको भनाइ छ ।
आफुले आफुलाई वेश्या भन्न नरुचाउने भन्दै उनले आफुले आफ्ना सबै ग्राहकसँग सम्भोग नगर्ने उनी बताउँछन् । यौनकर्मीलाई वेश्या भन्ने गलत आक्षेप लगाइने गरिएकोमा उनको चित्त दुखाइ छ ।
आफुले आफुलाई वेश्या भन्न नरुचाउने भन्दै उनले आफुले आफ्ना सबै ग्राहकसँग सम्भोग नगर्ने उनी बताउँछन् । यौनकर्मीलाई वेश्या भन्ने गलत आक्षेप लगाइने गरिएकोमा उनको चित्त दुखाइ छ ।
निकै सेक्सी केटौले देखिने २३ वर्षीय जोशका लागि रातको यौन कर्म अरु
मानिसको ९-५ बजेको जागिर जस्तै सरल लाग्छ । आफ्नो करिअर पनि यौन व्यवसाय नै
रहेको उनको ठम्याइ छ ।
- See more at: http://www.onlinekhabar.com/2014/08/177904/#sthash.YoLyOSLM.dpuf
दुनियामा
धनी बन्ने चाहना सबैको हुन्छ र यो चाहना पूरा गर्न धेरैले धेरै थरि बाटो
अपनाउँछन् । एकजना समलिंगी यौनकर्मीले आफुलाई बेलायतको सबैभन्दा बढि कमाउने
यौनकर्मी बनाउन सफल भएका मात्र छैनन् उनको वर्षको सबै कमाइ जोड्ने हो भने
बेलायतका प्रधानमन्त्रीको तलब भन्दा बढि हुन्छ ।
लण्डनका बासिन्दा जोश ब्रान्डन बेलायतका सबैभन्दा महंगा यौनकर्मी हुन् ।
उनले एक रातको ४ हजार पाउण्ड अर्थात् ६ लाख ६० हजार रुपैयाँ भन्दा बढि
कमाउँछन् । यो हिसाबले उनको एक वर्षको कमाइ ३ लाख ६० हजार पाउण्ड अर्थात् ५
करोड ९४ लाख नेपाली रुपैयाँ भन्दा बढि हुन्छ । जबकी बेलायती प्रधानमन्त्री
डेभिड क्यामरनको वाषिर्क कमाई १ लाख ४२ हजार ५ सय पाउण्ड छ ।
हुनत यतिधेरै कमाई भएर पनि उनलाई सन्तोष भने छैन । आफुले यौन उद्योगलाई वैध व्यवसायको रुपमा स्थापित गर्न चाहेको उनको भनाइ छ ।
आफुले आफुलाई वेश्या भन्न नरुचाउने भन्दै उनले आफुले आफ्ना सबै ग्राहकसँग सम्भोग नगर्ने उनी बताउँछन् । यौनकर्मीलाई वेश्या भन्ने गलत आक्षेप लगाइने गरिएकोमा उनको चित्त दुखाइ छ ।
आफुले आफुलाई वेश्या भन्न नरुचाउने भन्दै उनले आफुले आफ्ना सबै ग्राहकसँग सम्भोग नगर्ने उनी बताउँछन् । यौनकर्मीलाई वेश्या भन्ने गलत आक्षेप लगाइने गरिएकोमा उनको चित्त दुखाइ छ ।
निकै सेक्सी केटौले देखिने २३ वर्षीय जोशका लागि रातको यौन कर्म अरु
मानिसको ९-५ बजेको जागिर जस्तै सरल लाग्छ । आफ्नो करिअर पनि यौन व्यवसाय नै
रहेको उनको ठम्याइ छ ।
- See more at: http://www.onlinekhabar.com/2014/08/177904/#sthash.YoLyOSLM.dpuf
दुनियामा
धनी बन्ने चाहना सबैको हुन्छ र यो चाहना पूरा गर्न धेरैले धेरै थरि बाटो
अपनाउँछन् । एकजना समलिंगी यौनकर्मीले आफुलाई बेलायतको सबैभन्दा बढि कमाउने
यौनकर्मी बनाउन सफल भएका मात्र छैनन् उनको वर्षको सबै कमाइ जोड्ने हो भने
बेलायतका प्रधानमन्त्रीको तलब भन्दा बढि हुन्छ ।
लण्डनका बासिन्दा जोश ब्रान्डन बेलायतका सबैभन्दा महंगा यौनकर्मी हुन् ।
उनले एक रातको ४ हजार पाउण्ड अर्थात् ६ लाख ६० हजार रुपैयाँ भन्दा बढि
कमाउँछन् । यो हिसाबले उनको एक वर्षको कमाइ ३ लाख ६० हजार पाउण्ड अर्थात् ५
करोड ९४ लाख नेपाली रुपैयाँ भन्दा बढि हुन्छ । जबकी बेलायती प्रधानमन्त्री
डेभिड क्यामरनको वाषिर्क कमाई १ लाख ४२ हजार ५ सय पाउण्ड छ ।
हुनत यतिधेरै कमाई भएर पनि उनलाई सन्तोष भने छैन । आफुले यौन उद्योगलाई वैध व्यवसायको रुपमा स्थापित गर्न चाहेको उनको भनाइ छ ।
आफुले आफुलाई वेश्या भन्न नरुचाउने भन्दै उनले आफुले आफ्ना सबै ग्राहकसँग सम्भोग नगर्ने उनी बताउँछन् । यौनकर्मीलाई वेश्या भन्ने गलत आक्षेप लगाइने गरिएकोमा उनको चित्त दुखाइ छ ।
आफुले आफुलाई वेश्या भन्न नरुचाउने भन्दै उनले आफुले आफ्ना सबै ग्राहकसँग सम्भोग नगर्ने उनी बताउँछन् । यौनकर्मीलाई वेश्या भन्ने गलत आक्षेप लगाइने गरिएकोमा उनको चित्त दुखाइ छ ।
निकै सेक्सी केटौले देखिने २३ वर्षीय जोशका लागि रातको यौन कर्म अरु
मानिसको ९-५ बजेको जागिर जस्तै सरल लाग्छ । आफ्नो करिअर पनि यौन व्यवसाय नै
रहेको उनको ठम्याइ छ ।
- See more at: http://www.onlinekhabar.com/2014/08/177904/#sthash.YoLyOSLM.dpuf
Wednesday, August 6, 2014
कसरी मारिए चरी ?
२१ साउन, काठमाडौं । चर्चित डन दिनेश
अधिकारी चरी प्रहरीसँगको मुठभेडमा मारिएका छन् । बुधबार अपराहृन प्रहरी
टोलीसँग काठमाडौं र धादिङको सीमामा पर्ने भीमढुंगामा भिडन्त भएको प्रहरीले
जनाएको छ ।
घटनास्थलमा पुगेका महानगरीय प्रहरी अपराध
महाशाखा प्रमुख प्रमुख एसएसपी पुष्कर कार्कीले चरी मारिएको पुष्टि गरेका
छन् । उनका अनुसार चरीमाथि आठ राउण्ड गोली हानिएको थियो ।
प्रहरी टोलीले उनीमाथि आठ राउण्ड गोली
हानेको थियो । उनको पेट र छातीमा गोली लागेको छ । मोटरसाइकलमा सवारी चरी
गोली लागेपछि सडक किनारमा ढलेका थिए ।
चरीले हानेको गोली लागी एक प्रहरी पनि घाइते भएका छन् । घटनास्थलबाट प्रहरीले हतियार बरामद गरेको छ ।
धादिङका राधे भण्डारीमाथि खुकुरी हानेको
अभियोग लागेपछि चरी केही समयदेखि सार्वजनिक रुपमा हिडडुल गरिरहेका थिएनन् ।
चरी काठमाडौं आएको खबरपछि खोजी थालिएको र पछ्याउने क्रममा भीमढुंगामा
पुग्दा मुठभेड भएको बताएको छ ।
Thursday, July 31, 2014
कर्णालीमा भोकमरी हटाउन काठमाण्डौमा
कर१५
साउन, काठमाडौंमा । कर्णाली क्षेत्रको खाद्यान्न संकटको समाधान खोजी गर्न
कर्णालीबासी काठमाडौंमा सक्रिय हुन थालेका छन् । कर्णालीको कृषिको अवस्था र
सम्भावनाबारे कर्णाली विकास आयोग र कर्णाली क्षेत्रका सरकारी अधिकारीसहित
सरोकारवाला निकाय साझा धारणा बनाउन जुटेका हुन् ।
राष्ट्रिय कृषि नीति तथा कार्यक्रम
कर्णालीको वस्तुस्थिती र माग अनुसार हुँदा अनिकालग्रस्त क्षेत्रका रुपमा
रहिरहेको टिप्पणी हुने क्रम बढेपछि कर्णालीबारे सरोकार राख्नेहरु समान
धारणा बनाउन जुटेको कर्णाली कृषि तथा खाद्य सरोकार समुहका संयोजक मायाराम
महतराले बताए ।
कर्णालीका कृषिको अवस्था र सम्भावनाबारे
कर्णाली विकास आयोगले तयार पारेको दश वर्षे कृषि योजनामा आधारित रहेर सबै
क्षेत्रको समान धारणा बनाउन कणर्ालीका हुम्ला, मुगु, जुम्ला, कालिकोट, र
डोल्पा तथा छिमेकी जिल्ला बाजुराका कृषि र पशु कार्यालय प्रमूख, कृषि र
पशुका क्षेत्रीय निर्देशक, कर्णाली विकास आयोगका पदाधिकारी र कृषि विज्ञ
जुटेका हुन् ।
काठमाडौंमा दुई दिनसम्म चल्ने
कार्यक्रमले कर्णाली क्षेत्रको कृषिको अवस्थाको समान पहिचान गर्दै सम्भावना
पहिचान गर्ने कर्णाली विकास आयोगका अध्यक्ष डा. कलबहादुर रोकायाले बताए ।
कर्णालीमा अन्य क्षेत्रभन्दा फरक हावापानी र भूगोल भएको भएपनि
विश्वव्यापीकरणका समस्याले अझै परनिर्भर हुँदै गएको अर्थराजनीतिक विष्लेषक
डा. हरि रोकाले बताए ।
शुक्रबारसम्म चल्ने कर्णालीको कृषि
विशेषता, संभावना र चुनौति विषयक कार्यक्रमले तय गरेको सामुहिक अवधारणालाई
शनिबार सरकारी अधिकारीको उपस्थितिमा सार्वजनिक गर्ने कर्णाली कृषि तथा
खाद्य सरोकार समुहले जानएको छ ।
- See more at: http://www.onlinekhabar.com/2014/07/174928/#sthash.v00ZeIlM.dpuf
१५
साउन, काठमाडौंमा । कर्णाली क्षेत्रको खाद्यान्न संकटको समाधान खोजी गर्न
कर्णालीबासी काठमाडौंमा सक्रिय हुन थालेका छन् । कर्णालीको कृषिको अवस्था र
सम्भावनाबारे कर्णाली विकास आयोग र कर्णाली क्षेत्रका सरकारी अधिकारीसहित
सरोकारवाला निकाय साझा धारणा बनाउन जुटेका हुन् ।
राष्ट्रिय कृषि नीति तथा कार्यक्रम
कर्णालीको वस्तुस्थिती र माग अनुसार हुँदा अनिकालग्रस्त क्षेत्रका रुपमा
रहिरहेको टिप्पणी हुने क्रम बढेपछि कर्णालीबारे सरोकार राख्नेहरु समान
धारणा बनाउन जुटेको कर्णाली कृषि तथा खाद्य सरोकार समुहका संयोजक मायाराम
महतराले बताए ।
कर्णालीका कृषिको अवस्था र सम्भावनाबारे
कर्णाली विकास आयोगले तयार पारेको दश वर्षे कृषि योजनामा आधारित रहेर सबै
क्षेत्रको समान धारणा बनाउन कणर्ालीका हुम्ला, मुगु, जुम्ला, कालिकोट, र
डोल्पा तथा छिमेकी जिल्ला बाजुराका कृषि र पशु कार्यालय प्रमूख, कृषि र
पशुका क्षेत्रीय निर्देशक, कर्णाली विकास आयोगका पदाधिकारी र कृषि विज्ञ
जुटेका हुन् ।
काठमाडौंमा दुई दिनसम्म चल्ने
कार्यक्रमले कर्णाली क्षेत्रको कृषिको अवस्थाको समान पहिचान गर्दै सम्भावना
पहिचान गर्ने कर्णाली विकास आयोगका अध्यक्ष डा. कलबहादुर रोकायाले बताए ।
कर्णालीमा अन्य क्षेत्रभन्दा फरक हावापानी र भूगोल भएको भएपनि
विश्वव्यापीकरणका समस्याले अझै परनिर्भर हुँदै गएको अर्थराजनीतिक विष्लेषक
डा. हरि रोकाले बताए ।
शुक्रबारसम्म चल्ने कर्णालीको कृषि
विशेषता, संभावना र चुनौति विषयक कार्यक्रमले तय गरेको सामुहिक अवधारणालाई
शनिबार सरकारी अधिकारीको उपस्थितिमा सार्वजनिक गर्ने कर्णाली कृषि तथा
खाद्य सरोकार समुहले जानएको छ ।
- See more at: http://www.onlinekhabar.com/2014/07/174928/#sthash.v00ZeIlM.dpuf
१५
साउन, काठमाडौंमा । कर्णाली क्षेत्रको खाद्यान्न संकटको समाधान खोजी गर्न
कर्णालीबासी काठमाडौंमा सक्रिय हुन थालेका छन् । कर्णालीको कृषिको अवस्था र
सम्भावनाबारे कर्णाली विकास आयोग र कर्णाली क्षेत्रका सरकारी अधिकारीसहित
सरोकारवाला निकाय साझा धारणा बनाउन जुटेका हुन् ।
राष्ट्रिय कृषि नीति तथा कार्यक्रम
कर्णालीको वस्तुस्थिती र माग अनुसार हुँदा अनिकालग्रस्त क्षेत्रका रुपमा
रहिरहेको टिप्पणी हुने क्रम बढेपछि कर्णालीबारे सरोकार राख्नेहरु समान
धारणा बनाउन जुटेको कर्णाली कृषि तथा खाद्य सरोकार समुहका संयोजक मायाराम
महतराले बताए ।
कर्णालीका कृषिको अवस्था र सम्भावनाबारे
कर्णाली विकास आयोगले तयार पारेको दश वर्षे कृषि योजनामा आधारित रहेर सबै
क्षेत्रको समान धारणा बनाउन कणर्ालीका हुम्ला, मुगु, जुम्ला, कालिकोट, र
डोल्पा तथा छिमेकी जिल्ला बाजुराका कृषि र पशु कार्यालय प्रमूख, कृषि र
पशुका क्षेत्रीय निर्देशक, कर्णाली विकास आयोगका पदाधिकारी र कृषि विज्ञ
जुटेका हुन् ।
काठमाडौंमा दुई दिनसम्म चल्ने
कार्यक्रमले कर्णाली क्षेत्रको कृषिको अवस्थाको समान पहिचान गर्दै सम्भावना
पहिचान गर्ने कर्णाली विकास आयोगका अध्यक्ष डा. कलबहादुर रोकायाले बताए ।
कर्णालीमा अन्य क्षेत्रभन्दा फरक हावापानी र भूगोल भएको भएपनि
विश्वव्यापीकरणका समस्याले अझै परनिर्भर हुँदै गएको अर्थराजनीतिक विष्लेषक
डा. हरि रोकाले बताए ।
शुक्रबारसम्म चल्ने कर्णालीको कृषि
विशेषता, संभावना र चुनौति विषयक कार्यक्रमले तय गरेको सामुहिक अवधारणालाई
शनिबार सरकारी अधिकारीको उपस्थितिमा सार्वजनिक गर्ने कर्णाली कृषि तथा
खाद्य सरोकार समुहले जानएको छ ।
- See more at: http://www.onlinekhabar.com/2014/07/174928/#sthash.v00ZeIlM.dpuf
१५
साउन, काठमाडौंमा । कर्णाली क्षेत्रको खाद्यान्न संकटको समाधान खोजी गर्न
कर्णालीबासी काठमाडौंमा सक्रिय हुन थालेका छन् । कर्णालीको कृषिको अवस्था र
सम्भावनाबारे कर्णाली विकास आयोग र कर्णाली क्षेत्रका सरकारी अधिकारीसहित
सरोकारवाला निकाय साझा धारणा बनाउन जुटेका हुन् ।
राष्ट्रिय कृषि नीति तथा कार्यक्रम
कर्णालीको वस्तुस्थिती र माग अनुसार हुँदा अनिकालग्रस्त क्षेत्रका रुपमा
रहिरहेको टिप्पणी हुने क्रम बढेपछि कर्णालीबारे सरोकार राख्नेहरु समान
धारणा बनाउन जुटेको कर्णाली कृषि तथा खाद्य सरोकार समुहका संयोजक मायाराम
महतराले बताए ।
कर्णालीका कृषिको अवस्था र सम्भावनाबारे
कर्णाली विकास आयोगले तयार पारेको दश वर्षे कृषि योजनामा आधारित रहेर सबै
क्षेत्रको समान धारणा बनाउन कणर्ालीका हुम्ला, मुगु, जुम्ला, कालिकोट, र
डोल्पा तथा छिमेकी जिल्ला बाजुराका कृषि र पशु कार्यालय प्रमूख, कृषि र
पशुका क्षेत्रीय निर्देशक, कर्णाली विकास आयोगका पदाधिकारी र कृषि विज्ञ
जुटेका हुन् ।
काठमाडौंमा दुई दिनसम्म चल्ने
कार्यक्रमले कर्णाली क्षेत्रको कृषिको अवस्थाको समान पहिचान गर्दै सम्भावना
पहिचान गर्ने कर्णाली विकास आयोगका अध्यक्ष डा. कलबहादुर रोकायाले बताए ।
कर्णालीमा अन्य क्षेत्रभन्दा फरक हावापानी र भूगोल भएको भएपनि
विश्वव्यापीकरणका समस्याले अझै परनिर्भर हुँदै गएको अर्थराजनीतिक विष्लेषक
डा. हरि रोकाले बताए ।
शुक्रबारसम्म चल्ने कर्णालीको कृषि
विशेषता, संभावना र चुनौति विषयक कार्यक्रमले तय गरेको सामुहिक अवधारणालाई
शनिबार सरकारी अधिकारीको उपस्थितिमा सार्वजनिक गर्ने कर्णाली कृषि तथा
खाद्य सरोकार समुहले जानएको छ ।
- See more at: http://www.onlinekhabar.com/2014/07/174928/#sthash.v00ZeIlM.dpuf
१५
साउन, काठमाडौंमा । कर्णाली क्षेत्रको खाद्यान्न संकटको समाधान खोजी गर्न
कर्णालीबासी काठमाडौंमा सक्रिय हुन थालेका छन् । कर्णालीको कृषिको अवस्था र
सम्भावनाबारे कर्णाली विकास आयोग र कर्णाली क्षेत्रका सरकारी अधिकारीसहित
सरोकारवाला निकाय साझा धारणा बनाउन जुटेका हुन् ।
राष्ट्रिय कृषि नीति तथा कार्यक्रम
कर्णालीको वस्तुस्थिती र माग अनुसार हुँदा अनिकालग्रस्त क्षेत्रका रुपमा
रहिरहेको टिप्पणी हुने क्रम बढेपछि कर्णालीबारे सरोकार राख्नेहरु समान
धारणा बनाउन जुटेको कर्णाली कृषि तथा खाद्य सरोकार समुहका संयोजक मायाराम
महतराले बताए ।
कर्णालीका कृषिको अवस्था र सम्भावनाबारे
कर्णाली विकास आयोगले तयार पारेको दश वर्षे कृषि योजनामा आधारित रहेर सबै
क्षेत्रको समान धारणा बनाउन कणर्ालीका हुम्ला, मुगु, जुम्ला, कालिकोट, र
डोल्पा तथा छिमेकी जिल्ला बाजुराका कृषि र पशु कार्यालय प्रमूख, कृषि र
पशुका क्षेत्रीय निर्देशक, कर्णाली विकास आयोगका पदाधिकारी र कृषि विज्ञ
जुटेका हुन् ।
काठमाडौंमा दुई दिनसम्म चल्ने
कार्यक्रमले कर्णाली क्षेत्रको कृषिको अवस्थाको समान पहिचान गर्दै सम्भावना
पहिचान गर्ने कर्णाली विकास आयोगका अध्यक्ष डा. कलबहादुर रोकायाले बताए ।
कर्णालीमा अन्य क्षेत्रभन्दा फरक हावापानी र भूगोल भएको भएपनि
विश्वव्यापीकरणका समस्याले अझै परनिर्भर हुँदै गएको अर्थराजनीतिक विष्लेषक
डा. हरि रोकाले बताए ।
शुक्रबारसम्म चल्ने कर्णालीको कृषि
विशेषता, संभावना र चुनौति विषयक कार्यक्रमले तय गरेको सामुहिक अवधारणालाई
शनिबार सरकारी अधिकारीको उपस्थितिमा सार्वजनिक गर्ने कर्णाली कृषि तथा
खाद्य सरोकार समुहले जानएको छ ।
- See more at: http://www.onlinekhabar.com/2014/07/174928/#sthash.v00ZeIlM.dpuf
१५
साउन, काठमाडौंमा । कर्णाली क्षेत्रको खाद्यान्न संकटको समाधान खोजी गर्न
कर्णालीबासी काठमाडौंमा सक्रिय हुन थालेका छन् । कर्णालीको कृषिको अवस्था र
सम्भावनाबारे कर्णाली विकास आयोग र कर्णाली क्षेत्रका सरकारी अधिकारीसहित
सरोकारवाला निकाय साझा धारणा बनाउन जुटेका हुन् ।
राष्ट्रिय कृषि नीति तथा कार्यक्रम
कर्णालीको वस्तुस्थिती र माग अनुसार हुँदा अनिकालग्रस्त क्षेत्रका रुपमा
रहिरहेको टिप्पणी हुने क्रम बढेपछि कर्णालीबारे सरोकार राख्नेहरु समान
धारणा बनाउन जुटेको कर्णाली कृषि तथा खाद्य सरोकार समुहका संयोजक मायाराम
महतराले बताए ।
कर्णालीका कृषिको अवस्था र सम्भावनाबारे
कर्णाली विकास आयोगले तयार पारेको दश वर्षे कृषि योजनामा आधारित रहेर सबै
क्षेत्रको समान धारणा बनाउन कणर्ालीका हुम्ला, मुगु, जुम्ला, कालिकोट, र
डोल्पा तथा छिमेकी जिल्ला बाजुराका कृषि र पशु कार्यालय प्रमूख, कृषि र
पशुका क्षेत्रीय निर्देशक, कर्णाली विकास आयोगका पदाधिकारी र कृषि विज्ञ
जुटेका हुन् ।
काठमाडौंमा दुई दिनसम्म चल्ने
कार्यक्रमले कर्णाली क्षेत्रको कृषिको अवस्थाको समान पहिचान गर्दै सम्भावना
पहिचान गर्ने कर्णाली विकास आयोगका अध्यक्ष डा. कलबहादुर रोकायाले बताए ।
कर्णालीमा अन्य क्षेत्रभन्दा फरक हावापानी र भूगोल भएको भएपनि
विश्वव्यापीकरणका समस्याले अझै परनिर्भर हुँदै गएको अर्थराजनीतिक विष्लेषक
डा. हरि रोकाले बताए ।
शुक्रबारसम्म चल्ने कर्णालीको कृषि
विशेषता, संभावना र चुनौति विषयक कार्यक्रमले तय गरेको सामुहिक अवधारणालाई
शनिबार सरकारी अधिकारीको उपस्थितिमा सार्वजनिक गर्ने कर्णाली कृषि तथा
खाद्य सरोकार समुहले जानएको छ ।
- See more at: http://www.onlinekhabar.com/2014/07/174928/#sthash.v00ZeIlM.dpuf
१५
साउन, काठमाडौंमा । कर्णाली क्षेत्रको खाद्यान्न संकटको समाधान खोजी गर्न
कर्णालीबासी काठमाडौंमा सक्रिय हुन थालेका छन् । कर्णालीको कृषिको अवस्था र
सम्भावनाबारे कर्णाली विकास आयोग र कर्णाली क्षेत्रका सरकारी अधिकारीसहित
सरोकारवाला निकाय साझा धारणा बनाउन जुटेका हुन् ।
राष्ट्रिय कृषि नीति तथा कार्यक्रम
कर्णालीको वस्तुस्थिती र माग अनुसार हुँदा अनिकालग्रस्त क्षेत्रका रुपमा
रहिरहेको टिप्पणी हुने क्रम बढेपछि कर्णालीबारे सरोकार राख्नेहरु समान
धारणा बनाउन जुटेको कर्णाली कृषि तथा खाद्य सरोकार समुहका संयोजक मायाराम
महतराले बताए ।
कर्णालीका कृषिको अवस्था र सम्भावनाबारे
कर्णाली विकास आयोगले तयार पारेको दश वर्षे कृषि योजनामा आधारित रहेर सबै
क्षेत्रको समान धारणा बनाउन कणर्ालीका हुम्ला, मुगु, जुम्ला, कालिकोट, र
डोल्पा तथा छिमेकी जिल्ला बाजुराका कृषि र पशु कार्यालय प्रमूख, कृषि र
पशुका क्षेत्रीय निर्देशक, कर्णाली विकास आयोगका पदाधिकारी र कृषि विज्ञ
जुटेका हुन् ।
काठमाडौंमा दुई दिनसम्म चल्ने
कार्यक्रमले कर्णाली क्षेत्रको कृषिको अवस्थाको समान पहिचान गर्दै सम्भावना
पहिचान गर्ने कर्णाली विकास आयोगका अध्यक्ष डा. कलबहादुर रोकायाले बताए ।
कर्णालीमा अन्य क्षेत्रभन्दा फरक हावापानी र भूगोल भएको भएपनि
विश्वव्यापीकरणका समस्याले अझै परनिर्भर हुँदै गएको अर्थराजनीतिक विष्लेषक
डा. हरि रोकाले बताए ।
शुक्रबारसम्म चल्ने कर्णालीको कृषि
विशेषता, संभावना र चुनौति विषयक कार्यक्रमले तय गरेको सामुहिक अवधारणालाई
शनिबार सरकारी अधिकारीको उपस्थितिमा सार्वजनिक गर्ने कर्णाली कृषि तथा
खाद्य सरोकार समुहले जानएको छ ।
- See more at: http://www.onlinekhabar.com/2014/07/174928/#sthash.v00ZeIlM.dpuf
१५
साउन, काठमाडौंमा । कर्णाली क्षेत्रको खाद्यान्न संकटको समाधान खोजी गर्न
कर्णालीबासी काठमाडौंमा सक्रिय हुन थालेका छन् । कर्णालीको कृषिको अवस्था र
सम्भावनाबारे कर्णाली विकास आयोग र कर्णाली क्षेत्रका सरकारी अधिकारीसहित
सरोकारवाला निकाय साझा धारणा बनाउन जुटेका हुन् ।
राष्ट्रिय कृषि नीति तथा कार्यक्रम
कर्णालीको वस्तुस्थिती र माग अनुसार हुँदा अनिकालग्रस्त क्षेत्रका रुपमा
रहिरहेको टिप्पणी हुने क्रम बढेपछि कर्णालीबारे सरोकार राख्नेहरु समान
धारणा बनाउन जुटेको कर्णाली कृषि तथा खाद्य सरोकार समुहका संयोजक मायाराम
महतराले बताए ।
कर्णालीका कृषिको अवस्था र सम्भावनाबारे
कर्णाली विकास आयोगले तयार पारेको दश वर्षे कृषि योजनामा आधारित रहेर सबै
क्षेत्रको समान धारणा बनाउन कणर्ालीका हुम्ला, मुगु, जुम्ला, कालिकोट, र
डोल्पा तथा छिमेकी जिल्ला बाजुराका कृषि र पशु कार्यालय प्रमूख, कृषि र
पशुका क्षेत्रीय निर्देशक, कर्णाली विकास आयोगका पदाधिकारी र कृषि विज्ञ
जुटेका हुन् ।
काठमाडौंमा दुई दिनसम्म चल्ने
कार्यक्रमले कर्णाली क्षेत्रको कृषिको अवस्थाको समान पहिचान गर्दै सम्भावना
पहिचान गर्ने कर्णाली विकास आयोगका अध्यक्ष डा. कलबहादुर रोकायाले बताए ।
कर्णालीमा अन्य क्षेत्रभन्दा फरक हावापानी र भूगोल भएको भएपनि
विश्वव्यापीकरणका समस्याले अझै परनिर्भर हुँदै गएको अर्थराजनीतिक विष्लेषक
डा. हरि रोकाले बताए ।
शुक्रबारसम्म चल्ने कर्णालीको कृषि
विशेषता, संभावना र चुनौति विषयक कार्यक्रमले तय गरेको सामुहिक अवधारणालाई
शनिबार सरकारी अधिकारीको उपस्थितिमा सार्वजनिक गर्ने कर्णाली कृषि तथा
खाद्य सरोकार समुहले जानएको छ ।
- See more at: http://www.onlinekhabar.com/2014/07/174928/#sthash.v00ZeIlM.dpuf
१५
साउन, काठमाडौंमा । कर्णाली क्षेत्रको खाद्यान्न संकटको समाधान खोजी गर्न
कर्णालीबासी काठमाडौंमा सक्रिय हुन थालेका छन् । कर्णालीको कृषिको अवस्था र
सम्भावनाबारे कर्णाली विकास आयोग र कर्णाली क्षेत्रका सरकारी अधिकारीसहित
सरोकारवाला निकाय साझा धारणा बनाउन जुटेका हुन् ।
राष्ट्रिय कृषि नीति तथा कार्यक्रम
कर्णालीको वस्तुस्थिती र माग अनुसार हुँदा अनिकालग्रस्त क्षेत्रका रुपमा
रहिरहेको टिप्पणी हुने क्रम बढेपछि कर्णालीबारे सरोकार राख्नेहरु समान
धारणा बनाउन जुटेको कर्णाली कृषि तथा खाद्य सरोकार समुहका संयोजक मायाराम
महतराले बताए ।
कर्णालीका कृषिको अवस्था र सम्भावनाबारे
कर्णाली विकास आयोगले तयार पारेको दश वर्षे कृषि योजनामा आधारित रहेर सबै
क्षेत्रको समान धारणा बनाउन कणर्ालीका हुम्ला, मुगु, जुम्ला, कालिकोट, र
डोल्पा तथा छिमेकी जिल्ला बाजुराका कृषि र पशु कार्यालय प्रमूख, कृषि र
पशुका क्षेत्रीय निर्देशक, कर्णाली विकास आयोगका पदाधिकारी र कृषि विज्ञ
जुटेका हुन् ।
काठमाडौंमा दुई दिनसम्म चल्ने
कार्यक्रमले कर्णाली क्षेत्रको कृषिको अवस्थाको समान पहिचान गर्दै सम्भावना
पहिचान गर्ने कर्णाली विकास आयोगका अध्यक्ष डा. कलबहादुर रोकायाले बताए ।
कर्णालीमा अन्य क्षेत्रभन्दा फरक हावापानी र भूगोल भएको भएपनि
विश्वव्यापीकरणका समस्याले अझै परनिर्भर हुँदै गएको अर्थराजनीतिक विष्लेषक
डा. हरि रोकाले बताए ।
शुक्रबारसम्म चल्ने कर्णालीको कृषि
विशेषता, संभावना र चुनौति विषयक कार्यक्रमले तय गरेको सामुहिक अवधारणालाई
शनिबार सरकारी अधिकारीको उपस्थितिमा सार्वजनिक गर्ने कर्णाली कृषि तथा
खाद्य सरोकार समुहले जानएको छ ।
- See more at: http://www.onlinekhabar.com/2014/07/174928/#sthash.v00ZeIlM.dpuf
१५
साउन, काठमाडौंमा । कर्णाली क्षेत्रको खाद्यान्न संकटको समाधान खोजी गर्न
कर्णालीबासी काठमाडौंमा सक्रिय हुन थालेका छन् । कर्णालीको कृषिको अवस्था र
सम्भावनाबारे कर्णाली विकास आयोग र कर्णाली क्षेत्रका सरकारी अधिकारीसहित
सरोकारवाला निकाय साझा धारणा बनाउन जुटेका हुन् ।
राष्ट्रिय कृषि नीति तथा कार्यक्रम
कर्णालीको वस्तुस्थिती र माग अनुसार हुँदा अनिकालग्रस्त क्षेत्रका रुपमा
रहिरहेको टिप्पणी हुने क्रम बढेपछि कर्णालीबारे सरोकार राख्नेहरु समान
धारणा बनाउन जुटेको कर्णाली कृषि तथा खाद्य सरोकार समुहका संयोजक मायाराम
महतराले बताए ।
कर्णालीका कृषिको अवस्था र सम्भावनाबारे
कर्णाली विकास आयोगले तयार पारेको दश वर्षे कृषि योजनामा आधारित रहेर सबै
क्षेत्रको समान धारणा बनाउन कणर्ालीका हुम्ला, मुगु, जुम्ला, कालिकोट, र
डोल्पा तथा छिमेकी जिल्ला बाजुराका कृषि र पशु कार्यालय प्रमूख, कृषि र
पशुका क्षेत्रीय निर्देशक, कर्णाली विकास आयोगका पदाधिकारी र कृषि विज्ञ
जुटेका हुन् ।
काठमाडौंमा दुई दिनसम्म चल्ने
कार्यक्रमले कर्णाली क्षेत्रको कृषिको अवस्थाको समान पहिचान गर्दै सम्भावना
पहिचान गर्ने कर्णाली विकास आयोगका अध्यक्ष डा. कलबहादुर रोकायाले बताए ।
कर्णालीमा अन्य क्षेत्रभन्दा फरक हावापानी र भूगोल भएको भएपनि
विश्वव्यापीकरणका समस्याले अझै परनिर्भर हुँदै गएको अर्थराजनीतिक विष्लेषक
डा. हरि रोकाले बताए ।
शुक्रबारसम्म चल्ने कर्णालीको कृषि
विशेषता, संभावना र चुनौति विषयक कार्यक्रमले तय गरेको सामुहिक अवधारणालाई
शनिबार सरकारी अधिकारीको उपस्थितिमा सार्वजनिक गर्ने कर्णाली कृषि तथा
खाद्य सरोकार समुहले जानएको छ ।
- See more at: http://www.onlinekhabar.com/2014/07/174928/#sthash.v00ZeIlM.dpuf
s१५
साउन, काठमाडौंमा । कर्णाली क्षेत्रको खाद्यान्न संकटको समाधान खोजी गर्न
कर्णालीबासी काठमाडौंमा सक्रिय हुन थालेका छन् । कर्णालीको कृषिको अवस्था र
सम्भावनाबारे कर्णाली विकास आयोग र कर्णाली क्षेत्रका सरकारी अधिकारीसहित
सरोकारवाला निकाय साझा धारणा बनाउन जुटेका हुन् ।
राष्ट्रिय कृषि नीति तथा कार्यक्रम
कर्णालीको वस्तुस्थिती र माग अनुसार हुँदा अनिकालग्रस्त क्षेत्रका रुपमा
रहिरहेको टिप्पणी हुने क्रम बढेपछि कर्णालीबारे सरोकार राख्नेहरु समान
धारणा बनाउन जुटेको कर्णाली कृषि तथा खाद्य सरोकार समुहका संयोजक मायाराम
महतराले बताए ।
कर्णालीका कृषिको अवस्था र सम्भावनाबारे
कर्णाली विकास आयोगले तयार पारेको दश वर्षे कृषि योजनामा आधारित रहेर सबै
क्षेत्रको समान धारणा बनाउन कणर्ालीका हुम्ला, मुगु, जुम्ला, कालिकोट, र
डोल्पा तथा छिमेकी जिल्ला बाजुराका कृषि र पशु कार्यालय प्रमूख, कृषि र
पशुका क्षेत्रीय निर्देशक, कर्णाली विकास आयोगका पदाधिकारी र कृषि विज्ञ
जुटेका हुन् ।
काठमाडौंमा दुई दिनसम्म चल्ने
कार्यक्रमले कर्णाली क्षेत्रको कृषिको अवस्थाको समान पहिचान गर्दै सम्भावना
पहिचान गर्ने कर्णाली विकास आयोगका अध्यक्ष डा. कलबहादुर रोकायाले बताए ।
कर्णालीमा अन्य क्षेत्रभन्दा फरक हावापानी र भूगोल भएको भएपनि
विश्वव्यापीकरणका समस्याले अझै परनिर्भर हुँदै गएको अर्थराजनीतिक विष्लेषक
डा. हरि रोकाले बताए ।
शुक्रबारसम्म चल्ने कर्णालीको कृषि
विशेषता, संभावना र चुनौति विषयक कार्यक्रमले तय गरेको सामुहिक अवधारणालाई
शनिबार सरकारी अधिकारीको उपस्थितिमा सार्वजनिक गर्ने कर्णाली कृषि तथा
खाद्य सरोकार समुहले जानएको छ ।
- See more at: http://www.onlinekhabar.com/2014/07/174928/#sthash.v00ZeIlM.dpuf
१५
साउन, काठमाडौंमा । कर्णाली क्षेत्रको खाद्यान्न संकटको समाधान खोजी गर्न
कर्णालीबासी काठमाडौंमा सक्रिय हुन थालेका छन् । कर्णालीको कृषिको अवस्था र
सम्भावनाबारे कर्णाली विकास आयोग र कर्णाली क्षेत्रका सरकारी अधिकारीसहित
सरोकारवाला निकाय साझा धारणा बनाउन जुटेका हुन् ।
राष्ट्रिय कृषि नीति तथा कार्यक्रम
कर्णालीको वस्तुस्थिती र माग अनुसार हुँदा अनिकालग्रस्त क्षेत्रका रुपमा
रहिरहेको टिप्पणी हुने क्रम बढेपछि कर्णालीबारे सरोकार राख्नेहरु समान
धारणा बनाउन जुटेको कर्णाली कृषि तथा खाद्य सरोकार समुहका संयोजक मायाराम
महतराले बताए ।
कर्णालीका कृषिको अवस्था र सम्भावनाबारे
कर्णाली विकास आयोगले तयार पारेको दश वर्षे कृषि योजनामा आधारित रहेर सबै
क्षेत्रको समान धारणा बनाउन कणर्ालीका हुम्ला, मुगु, जुम्ला, कालिकोट, र
डोल्पा तथा छिमेकी जिल्ला बाजुराका कृषि र पशु कार्यालय प्रमूख, कृषि र
पशुका क्षेत्रीय निर्देशक, कर्णाली विकास आयोगका पदाधिकारी र कृषि विज्ञ
जुटेका हुन् ।
काठमाडौंमा दुई दिनसम्म चल्ने
कार्यक्रमले कर्णाली क्षेत्रको कृषिको अवस्थाको समान पहिचान गर्दै सम्भावना
पहिचान गर्ने कर्णाली विकास आयोगका अध्यक्ष डा. कलबहादुर रोकायाले बताए ।
कर्णालीमा अन्य क्षेत्रभन्दा फरक हावापानी र भूगोल भएको भएपनि
विश्वव्यापीकरणका समस्याले अझै परनिर्भर हुँदै गएको अर्थराजनीतिक विष्लेषक
डा. हरि रोकाले बताए ।
शुक्रबारसम्म चल्ने कर्णालीको कृषि
विशेषता, संभावना र चुनौति विषयक कार्यक्रमले तय गरेको सामुहिक अवधारणालाई
शनिबार सरकारी अधिकारीको उपस्थितिमा सार्वजनिक गर्ने कर्णाली कृषि तथा
खाद्य सरोकार समुहले जानएको छ ।
- See more at: http://www.onlinekhabar.com/2014/07/174928/#sthash.v00ZeIlM.dpuf
Thursday, July 24, 2014
घ्युकुमारी र स्टेभियाका ब्यापारी प्रहरीको फन्दामा पार्म एग्रोटेकका रुद्र गिरी चितवनमा पक्राउ साउन काठमाडौं । व्यवसायिक कृषि खेतीका नाममा किसानबाट करोडौ रुपैयाँ उठाई ठगी गरेको आरोपमा पार्म एग्रोटेक एण्ड बायो-इनर्जीका प्रबन्ध निर्देशक रुद्र गिरीलाई प्रहरीले पक्राउ गरेको छ । एलोभेरा (घ्यूकुमारी) र स्टेभियालगायतको व्यावसायिक खेतीका नाममा किसानबाट करौडौ रुपैयाँ उठाएका गिरीलाई शनिबार चितवन प्रहरीले पक्राउ गरेको हो । देशभरिका ५६ जिल्लाबाट करिब ४ सय ५० किसानलाई गिरीले ठगी गरेको प्रहरीको प्रारम्भिक अनुसन्धानले देखाएको छ । तर, गिरीले कति ठगी गरे भन्ने तथ्य भने बाहिर आइसकेको छैन । उनीविरुद्ध ठगी मुद्दा दर्ता गरिएको चितवन प्रहरी कार्यालय प्रमुख (डीएसपी) शान्तिराज कोइरालाले अनलाइनखबरलाई जानकारी दिए । ‘किसानसँग सम्झौताअनुसार काम नगरेको देखि लिएर बाउन्स चेकसम्मका उजुरीहरु आइरहेका छन्’ डीएसपी कोइरालाले भने । उनका अनुसार गिरीको चितवनस्थित कृषि र्फममा गिरी र पीडित किसानबीच हातहालाहालको स्थिति भएपछि प्रहरीले उनलाई पक्राउ गरेको हो । पार्म एग्रोटेक नामक कम्पनी ०६४ सालमा स्थापना गरी गिरीले किसानलाई ठग्न सुरु गरेका हुन् । उनले किसानलाई एक वर्षमै लगानीको दोब्बर आम्दानी गर्न सकिने भन्दै एलोभेरा र स्टेभियाको खेती गर्न उक्साएका थिए । उनको कम्पनी पार्म एग्रोटेकले किसानहरुलाई प्रतिबिरुवा ४० रुपैयाँका दरले बिरुवा बिक्री गर्थ्यो । भारतबाट दुई रुपैयाँमा बिरुवा ल्याउने गरेको किसानहरुको भनाइ छ । गिरीले एक किसानले ६ हजारभन्दा कम विरुवा किन्न नपाउने नियम नै बनाएका थिए । त्यसैगरी एक हेक्टर जमीनमा एलोभेरा खेती गर्दा वाषिर्क ९ लाख देखि १२ लाख रुपैयाँसम्म खुद नाफा कमाउन सकिने प्रचार गर्दै आएका थिए । उनले बनाएको विज्ञापनको प्रोमो अहिले पनि केही टेलिभिजनहरुले बजाइरहेका छन् । आफ्नो कम्पनीबाट बिरुवा किन्ने किसानको पाँच वर्षको उत्पादन महंगोमा किनिदिने सम्झौता समेत गिरीले गरेका थिए । तर उनले उधारोमा उत्पादन खरिद गरेको र भुक्तानी नदिएको पीडित किसानहरुको आरोप छ । गिरी किसानको उत्पादन उधारोमा किन्ने र सम्र्पकबिहीन हुने गरेको पीडित किसान कृष्ण विष्टले अनलाइनखबरलाई बताए । ‘२५ हजार विरुवा र ३० हजार किलो पातको भुक्तानी नदिको एक वर्षभन्दा बढी भयो’ विष्टले भने -यसबीचमा एकपटक पनि सम्पर्क गर्न पाइएन । उनी सम्पर्कमा आउनै चाहेनन् । गिरीको पार्म एग्रोटेक भन्ने कम्पनी काठमाडौस्थित मध्यवानेश्वर (एपेक्स कलेजको ठीक अगाडि) रहेको छ । पानी जम्ने समथर भूमिमा स्टेभियाको खेती हुनै नसक्ने रहे पनि गिरीले तराईमा स्टेभियाको राम्रो हुने भन्दै किसानलाई बिरुवा बिक्री गरेको पीडित किसानहरु बताउँछन् । ‘गिरीले एलोभेराले ६ महिनादेखि प्रतिफल दिन सुरु गर्ने ग्यारेन्टीसहित बिरुवा बिक्री गरेका थिए । तर, एलोभेराले १८ महिनादेखि मात्रै उत्पादन थाल्दोरहेछ’ विष्टले भने । राष्ट्रपति, नेता र मिडियालाई प्रयोग आक्रामक बजार विस्तारको नीति लिएका गिरीले जनताको मन जित्न राष्ट्रपतिदेखि चलेका नेताहरु एवं ठूला आमसञ्चार माध्यमको समेत भरपूर उपयोग गरेका थिए । राष्ट्रपति डा. रामवरण यादवसँग भेट गरी सो भेटका क्रममा राष्ट्रपतिले भनेका कुरा समेत राखी विज्ञापन बनाएर गिरीले किसानलाई लोभ्याएको प्रहारी बताउँछ । तत्कालीन अर्थमन्त्री वर्षमान पुनलगायतसँगको तस्वीरको पनि गिरीले दुरुपयोग गरेको थाहाभएको छ । अधिकांश सञ्चारमाध्यममा विज्ञापन प्रकाशन प्रसारण गरे । त्यसबलेला धेरैले भन्ने गर्ने ‘गिरीले कृषि क्रान्ति गर्ने भए ।’ राजस्वको छापाले गिरी बर्बाद कर छलीको आशंकामा १४ महिनाअघि राजस्व अनुसन्धान कार्यालयले छापा मारेपछि गिरीको कर्तुत सार्वजानिक भएको हो । करोडौंको करोबार गर्ने उनको कम्पनीले एउटा पनि भ्याट बिल जारी नगरेको र एलोभेरा र स्टेभियाको जुस भारतबाट ल्याएर आफ्नो कम्पनीको स्टीकर टाँसेर बिक्री वितरण गरेको भन्दै पाम एग्रोटेकलाई राजस्वले कारवाही गरेको थियो । सो खबर बाहिर आएपछि गिरी किसानसँग सम्पर्कविहीन भएका थिए । को हुन् गिरी ? गिरीको स्थायी घर झापाको बिर्तामोड हो । उनको परिवार ताप्लेजुंगबाट बसाइँ सरेर झापा झरेको हो । उनकी एक श्रीमती र दुई छोराछोरी छन् । गिरीको पारिवारिक पृष्ठभूमि सामान्य किसान हो । रोजगारीका लागि दुई वर्ष मलेसिया बसेर नेपाल फर्किई एलोभेरा र स्टेभियाको व्यवसायिक खेतीको अभियान चलाएका उनी त्यसअघि उनी बानेश्वरको बुद्धनगरमा ट्यूसन इन्टिच्यूट चलाउँथे । उनले सेवा बिक्रीका नाममा युनिटी र हर्बोजस्ता नेटवर्क मार्केटिङको व्यापक विस्तार भएका बेला कृषिका नाममा ठगी धन्धा सुरु गरेका हुन् । गिरीले भन्ने गरेका थिए -युनिटीमा फसियो, यो व्यवसायमा चाहिँ फस्दिँन जस्तो लागेको छ । के हो एलोभेरा ? एलोभेरा अर्थात घ्यू कुमारी एक प्रकारको वनस्पति हो । गर्मी ठाउँमा पाइने यो वनस्पति मानव स्वास्थ्यका लागि निकै फलदायी हुन्छ । समुद्री सतहबाट १५ सय मिटर उचाइसम्म एलोभेराको खेती हुन्छ । विभिन्न प्रकारका औषधि बनाउन एलोभेराको प्रयोग गरिन्छ । त्यतिमात्रै होइन, एलोभेराबाट उत्पादित प्रसाधनका कस्मेटिक वस्तुहरु नुहाउने साबुन, स्याम्पू, कपालमा लगाउने क्रिम, अनुहारमा लगाउने क्रिमलगायतमा प्रयोग गरिन्छ । एलोभेराबाट, जुस, अचार, जामलगायतका विभिन्न खाद्य वस्तुको बनाउने गरिएको छ । प्रशोधन नगरिएको एलोभेरा अत्यन्तै तीतो स्वादको हुन्छ । के हो स्टेभिया ? समुद्री सतहदेखि २५ सय मिटरको उचाइ भएको घमाइलो जमीनमा खेती गर्न सकिने स्टेभिया अर्थात चिनी बिरुवा पनि मानव स्वास्थ्यका लागि अत्यन्तै उपयोगी मानिन्छ । यो बहुबर्षी सदावहार वनस्पति हो । यो वनस्पतिबाट ७ देखि १२ वर्षसम्म उत्पादन लिन सकिन्छ । स्टेभियालाई संसारभरि नै चिनीको विकल्पका रुपमा लिइन्छ । स्टेभियामा चिनीभन्दा २ देखि ३ सय गुण बढीसम्म गुलियो पाइने भए पनि अत्यन्तै न्यून क्यालोरी हुने भएकाले यो मधुमेह -सुगर, चिनीरोग) भएकाहरुले पनि सेवन गर्न मिल्ने बताइन्छ ।
Wednesday, July 23, 2014
There is an official Facebook button that your readers can use to
share your blog, your current post, or any website, on their own
Facebook account. This
article describes how to get the code from Facebook and install it into
Blogger - but most of the information applies to other blogging tools
(Wordpress, TypePad, etc) and many other web-site tools also.
Tuesday, July 22, 2014
‘दलितको चित्त दुखाउने पशुपति शर्माको गीत’
पहिचान
माग्नेहरु देशका लागि घाती नै हुन् त ?
दीपक परियार, पोखरा
केको बाहुन, केको कामी, के को जनजाति
जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती
जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ
मेरा छोराले कमिनी ल्यायो, मेरी छोरी नी दमाईसित गई
मैले गुर्सिनी ल्याकै हो,
हामी नेपाली हौ, मलाई त्यत्ति थाहा छ,
जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती
जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ
मेरा छोराले कमिनी ल्यायो, मेरी छोरी नी दमाईसित गई
मैले गुर्सिनी ल्याकै हो,
हामी नेपाली हौ, मलाई त्यत्ति थाहा छ,
पशुपति शर्मा र देविका
केसीले गाएको यो गीतमाथि धेरैजनाले धेरै तरिकाले टिप्पणी गरेको पाएँ । विशेषतः
गैरदलित साथीहरुले गीतले राम्रो सन्देश दिएको भनी गरेको टिप्पणी सतही
लाग्यो । केही दलित साथीहरु त्यही हौवाको पछाडि लागेको पाइयो । मेरो विचारमा
यसरी विश्लेषण गर्नेहरुले पुरै गीत सुनेकै छैनन् । मात्रै माथिको एक
अन्तरा पढेकै भरमा कतिपयले प्रतिक्रिया जनाइरहेका छन् ।
यो गीतको उठानमै दोष छ । ‘केको बाहुन, केको कामी, केको जनजाति’ को ठाउँमा ‘के को बाहुन, केको दलित, केको जनजाति’ राख्दा के
बिगि्रन्थ्यो ?
‘जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती’ भनेर यहाँ सीधासीधा जनजातिहरुलाई लक्षित गरिएको छ । यहाँ कुनै ब्राहृमण, क्षेत्रीले दलितलाई भेदभाव गर्यो भनेर उनीहरुलाई घाती भनिएको होइन । बरु जातीय पहिचानको कुरा जनजातिहरुले उठाइरहेका छन् । दलितहरुले न्याय र समानताको कुरा उठाइरहेका छन् । उनीहरुलाई घाती भनिएको हो । पहिचानको कुरा उठाउँदा जातजातिको कुरा उठायो भन्नु मनासिव हो र ? के जातीय पहिचान, न्याय र समानताको कुरा उठाउनेहरु देशको लागि घाती नै हुन् त ?
‘जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ?’ भनेर पनि जनजाति र दलितलाई नै भनिएको हो । अर्को कुरा, यो गीतमा दलितका थरहरुलाई प्रयोग गरेर पहिचानवादीहरुलाई घोचपेच गरिएको छ । भन्नुपर्दा, छोरी कुटेर, बुहारी तर्साउन खोजिएको जस्तो देखिन्छ । यसको पुष्टि यो अन्तराले गर्छ :
‘जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती’ भनेर यहाँ सीधासीधा जनजातिहरुलाई लक्षित गरिएको छ । यहाँ कुनै ब्राहृमण, क्षेत्रीले दलितलाई भेदभाव गर्यो भनेर उनीहरुलाई घाती भनिएको होइन । बरु जातीय पहिचानको कुरा जनजातिहरुले उठाइरहेका छन् । दलितहरुले न्याय र समानताको कुरा उठाइरहेका छन् । उनीहरुलाई घाती भनिएको हो । पहिचानको कुरा उठाउँदा जातजातिको कुरा उठायो भन्नु मनासिव हो र ? के जातीय पहिचान, न्याय र समानताको कुरा उठाउनेहरु देशको लागि घाती नै हुन् त ?
‘जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ?’ भनेर पनि जनजाति र दलितलाई नै भनिएको हो । अर्को कुरा, यो गीतमा दलितका थरहरुलाई प्रयोग गरेर पहिचानवादीहरुलाई घोचपेच गरिएको छ । भन्नुपर्दा, छोरी कुटेर, बुहारी तर्साउन खोजिएको जस्तो देखिन्छ । यसको पुष्टि यो अन्तराले गर्छ :
‘कहाँबाट कसले हिँड्यो जातको कुरा बोकी
जातको कुरा गर्नेले देश सिध्याउने हो कि’
जातको कुरा गर्नेले देश सिध्याउने हो कि’
गीतमा ‘मेरो छोराले कमिनी ल्यायो,
मेरी छोरी नी दमाईसित गई’ भनेर अन्तरजातीय
विवाहलाई प्रोत्साहन दिन खोजिएको छ ।
तर यहाँ पनि कामी, दमाईको ठाउँमा दलित
शब्द राख्न सकिँदैन्थ्यो र ? उनले गीतभरि कतै पनि ‘दलित’ शब्दलाई समावेश गरेका छैनन् । फेरि अन्तरजातीय विवाह समस्या समाधानको विधि होइन । यो त एउटा साधन मात्रै हो, साध्य होइन ।
उनको गीतको एउटा अन्तरा यस्तो छ :
‘एउटाको मन दुःख्दाखेरि अन्त पीडा जाओस्
कामीकोमा भात पाक्दा बाहुन खान आओस्’
कामीकोमा भात पाक्दा बाहुन खान आओस्’
यहाँ त झन कामी शब्द यसरी प्रयोग गरिएको
छ कि यो कत्ति पनि श्रवणयोग्य हुन सकेको छैन । यहाँ कामीको
ठाउँमा दलित राख्न किन सकेनन् ?
दमाई,
कामी शब्दप्रति उनलाई किन यति धेरै लगाव
?यी शब्दहरु उच्चारण गर्दा पशुपति ‘शर्मा’ र कथित उपल्लो जातिलाई आनन्द आउँला, तर सुन्दा हामीलाई
आवेगमा ल्याउँछ ।
फेसबुकमा केही दलित साथीहरुले ‘हामी दमाई, कामीलाई दमाई कामी भन्दा के बिगि्रयो र ! आफ्नो जातिप्रति गर्व गर्नुपर्छ’ भन्नेजस्ता प्रतिक्रिया लेखेको पनि देखें । तर, हामीले गर्व गर्नुपर्ने दलित भएकोमा हो, होच्याउने, गिज्याउने पाराले भनिएको शब्दले आवेग नै निम्त्याउछ, गर्व होइन । फेरि यी शब्द सामन्ती युगबाटै आएका शब्दहरु हुन् । यसलाई दलितहरुले नै बोकेर हिँड्नुपर्छ भन्नु पछौटे सोचको उपज हो ।
फेसबुकमा केही दलित साथीहरुले ‘हामी दमाई, कामीलाई दमाई कामी भन्दा के बिगि्रयो र ! आफ्नो जातिप्रति गर्व गर्नुपर्छ’ भन्नेजस्ता प्रतिक्रिया लेखेको पनि देखें । तर, हामीले गर्व गर्नुपर्ने दलित भएकोमा हो, होच्याउने, गिज्याउने पाराले भनिएको शब्दले आवेग नै निम्त्याउछ, गर्व होइन । फेरि यी शब्द सामन्ती युगबाटै आएका शब्दहरु हुन् । यसलाई दलितहरुले नै बोकेर हिँड्नुपर्छ भन्नु पछौटे सोचको उपज हो ।
यहि गीत रेडियो, टीभीबाट बज्न
थालिसक्यो । अब चिया पसल, होटल, रेष्टुराँ, चोक, सवारीसाधन जताततै यो गीत बज्नेछ । त्यतिखेर जुन पाराले
गीतमा होच्याएर भनिएको छ, त्यो सुनेर दलितहरुमा
हीनताबोध हुनेछ । अब झन गैरदलितहरुले यो
शब्दको प्रयोगमा वृद्धि गर्ने छन् ।
यसको परिणाम देखिन थालिसकेको छ । यो
गीतको विरोध गर्नेहरुलाई गैरदलितहरुले
फेसबुक,
अनलाइन लगायतका वेभसाईटमा गरेको गालीको
स्तर यसको गतिलो प्रमाण हो
।
त्यसैले यो गीत दलितको पक्षमा छ वा
सन्देश दिन खोजेको छ भन्ने बुझाइ कम्तिमा मेरो छैन । यस्तो गीतले
सन्देश दिने होइन, सामाजिक सद्भाव भड्काउने काम गर्छ । सञ्चारमाध्यमहरुले पनि
यस्ता गीतलाई प्रवर्द्धन गर्नु हुँदैन ।
जातीय भेदभाव तथा छुवाछुत -कसूर र सजाय) ऐन, २०६८ को दफा ४ को उपदफा १२ मा कसैले श्रव्य, दृश्य सामग्री, लेख, रचना, चित्र, आकार, कार्टुन, पोष्टर, पुस्तक वा साहित्यको
प्रशारण, प्रकाशन वा
प्रदर्शन गरेर वा अन्य कुनै गरिकाले
कुनै जात, जाति वा उत्पत्तिका
व्यक्तिको उचनीच दर्शाउने, जात, जातिका आधारमा हुने
सामाजिक विभेदलाई न्यायोचित ठहर्याउने वा जातीय सर्वोच्चता वा घृणामा आधारित
विचारको प्रचार प्रसार गर्ने, अपमानजनक शब्दको प्रयोग गर्ने वा आचरण, हाउभाउ वा व्यवहारबाट त्यस्तो संकेत गर्ने वा जातीय विभेदलाई कुनै पनि
किसिमले अभिवृद्धि गर्ने किसिमबाट उक्साउन वा दुरुत्साहन गर्न वा गराउन
नहुने उल्लेख छ । सो कसूर गर्ने व्यक्तिलाई एक महिनादेखि एक वर्षसम्म
कैद वा पाँचसय रुपैयाँदेखि दशहजार रुपैयाँसम्म जरिवाना वा दुबै सजायँ
हुने व्यवस्था छ ।
तसर्थ सरकारले पनि तत्काल यो गीत र यसको म्युजिक भीडियोको प्रशारणमा रोक लगाउनुपर्छ । यो गीतको
प्रशारणमा रोक लगाउन दलित राजनीतिकर्मी,
अधिकारकर्मी, मानवअधिकारवादी र
सम्पूर्ण सजग वर्गले दबाब दिनु आवश्यक छ ।
‘दलितको चित्त दुखाउने पशुपति शर्माको गीत’
पहिचान माग्नेहरु देशका लागि घाती नै हुन् त ?
दीपक परियार, पोखरा
केको बाहुन, केको कामी, के को जनजाति
जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती
जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ
मेरा छोराले कमिनी ल्यायो, मेरी छोरी नी दमाईसित गई
मैले गुर्सिनी ल्याकै हो,
हामी नेपाली हौ, मलाई त्यत्ति थाहा छ,
जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती
जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ
मेरा छोराले कमिनी ल्यायो, मेरी छोरी नी दमाईसित गई
मैले गुर्सिनी ल्याकै हो,
हामी नेपाली हौ, मलाई त्यत्ति थाहा छ,
पशुपति
शर्मा र देविका केसीले गाएको यो गीतमाथि धेरैजनाले धेरै तरिकाले टिप्पणी
गरेको पाएँ । विशेषतः गैरदलित साथीहरुले गीतले राम्रो सन्देश दिएको भनी
गरेको टिप्पणी सतही लाग्यो । केही दलित साथीहरु त्यही हौवाको पछाडि लागेको
पाइयो । मेरो विचारमा यसरी विश्लेषण गर्नेहरुले पुरै गीत सुनेकै छैनन् ।
मात्रै माथिको एक अन्तरा पढेकै भरमा कतिपयले प्रतिक्रिया जनाइरहेका छन् ।
यो गीतको उठानमै दोष छ । ‘केको बाहुन,
केको कामी, केको जनजाति’ को ठाउँमा ‘के को बाहुन, केको दलित, केको जनजाति’
राख्दा के बिगि्रन्थ्यो ?
‘जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती’ भनेर यहाँ सीधासीधा जनजातिहरुलाई लक्षित गरिएको छ । यहाँ कुनै ब्राहृमण, क्षेत्रीले दलितलाई भेदभाव गर्यो भनेर उनीहरुलाई घाती भनिएको होइन । बरु जातीय पहिचानको कुरा जनजातिहरुले उठाइरहेका छन् । दलितहरुले न्याय र समानताको कुरा उठाइरहेका छन् । उनीहरुलाई घाती भनिएको हो । पहिचानको कुरा उठाउँदा जातजातिको कुरा उठायो भन्नु मनासिव हो र ? के जातीय पहिचान, न्याय र समानताको कुरा उठाउनेहरु देशको लागि घाती नै हुन् त ?
‘जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ?’ भनेर पनि जनजाति र दलितलाई नै भनिएको हो । अर्को कुरा, यो गीतमा दलितका थरहरुलाई प्रयोग गरेर पहिचानवादीहरुलाई घोचपेच गरिएको छ । भन्नुपर्दा, छोरी कुटेर, बुहारी तर्साउन खोजिएको जस्तो देखिन्छ । यसको पुष्टि यो अन्तराले गर्छ :
‘जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती’ भनेर यहाँ सीधासीधा जनजातिहरुलाई लक्षित गरिएको छ । यहाँ कुनै ब्राहृमण, क्षेत्रीले दलितलाई भेदभाव गर्यो भनेर उनीहरुलाई घाती भनिएको होइन । बरु जातीय पहिचानको कुरा जनजातिहरुले उठाइरहेका छन् । दलितहरुले न्याय र समानताको कुरा उठाइरहेका छन् । उनीहरुलाई घाती भनिएको हो । पहिचानको कुरा उठाउँदा जातजातिको कुरा उठायो भन्नु मनासिव हो र ? के जातीय पहिचान, न्याय र समानताको कुरा उठाउनेहरु देशको लागि घाती नै हुन् त ?
‘जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ?’ भनेर पनि जनजाति र दलितलाई नै भनिएको हो । अर्को कुरा, यो गीतमा दलितका थरहरुलाई प्रयोग गरेर पहिचानवादीहरुलाई घोचपेच गरिएको छ । भन्नुपर्दा, छोरी कुटेर, बुहारी तर्साउन खोजिएको जस्तो देखिन्छ । यसको पुष्टि यो अन्तराले गर्छ :
‘कहाँबाट कसले हिँड्यो जातको कुरा बोकी
जातको कुरा गर्नेले देश सिध्याउने हो कि’
जातको कुरा गर्नेले देश सिध्याउने हो कि’
गीतमा ‘मेरो छोराले कमिनी ल्यायो, मेरी
छोरी नी दमाईसित गई’ भनेर अन्तरजातीय विवाहलाई प्रोत्साहन दिन खोजिएको छ ।
तर यहाँ पनि कामी, दमाईको ठाउँमा दलित शब्द राख्न सकिँदैन्थ्यो र ? उनले
गीतभरि कतै पनि ‘दलित’ शब्दलाई समावेश गरेका छैनन् । फेरि अन्तरजातीय विवाह
समस्या समाधानको विधि होइन । यो त एउटा साधन मात्रै हो, साध्य होइन ।
उनको गीतको एउटा अन्तरा यस्तो छ :
‘एउटाको मन दुःख्दाखेरि अन्त पीडा जाओस्
कामीकोमा भात पाक्दा बाहुन खान आओस्’
कामीकोमा भात पाक्दा बाहुन खान आओस्’
यहाँ त झन कामी शब्द यसरी प्रयोग गरिएको छ
कि यो कत्ति पनि श्रवणयोग्य हुन सकेको छैन । यहाँ कामीको ठाउँमा दलित
राख्न किन सकेनन् ? दमाई, कामी शब्दप्रति उनलाई किन यति धेरै लगाव ?यी
शब्दहरु उच्चारण गर्दा पशुपति ‘शर्मा’ र कथित उपल्लो जातिलाई आनन्द आउँला,
तर सुन्दा हामीलाई आवेगमा ल्याउँछ ।
फेसबुकमा केही दलित साथीहरुले ‘हामी दमाई, कामीलाई दमाई कामी भन्दा के बिगि्रयो र ! आफ्नो जातिप्रति गर्व गर्नुपर्छ’ भन्नेजस्ता प्रतिक्रिया लेखेको पनि देखें । तर, हामीले गर्व गर्नुपर्ने दलित भएकोमा हो, होच्याउने, गिज्याउने पाराले भनिएको शब्दले आवेग नै निम्त्याउछ, गर्व होइन । फेरि यी शब्द सामन्ती युगबाटै आएका शब्दहरु हुन् । यसलाई दलितहरुले नै बोकेर हिँड्नुपर्छ भन्नु पछौटे सोचको उपज हो ।
फेसबुकमा केही दलित साथीहरुले ‘हामी दमाई, कामीलाई दमाई कामी भन्दा के बिगि्रयो र ! आफ्नो जातिप्रति गर्व गर्नुपर्छ’ भन्नेजस्ता प्रतिक्रिया लेखेको पनि देखें । तर, हामीले गर्व गर्नुपर्ने दलित भएकोमा हो, होच्याउने, गिज्याउने पाराले भनिएको शब्दले आवेग नै निम्त्याउछ, गर्व होइन । फेरि यी शब्द सामन्ती युगबाटै आएका शब्दहरु हुन् । यसलाई दलितहरुले नै बोकेर हिँड्नुपर्छ भन्नु पछौटे सोचको उपज हो ।
यहि गीत रेडियो, टीभीबाट बज्न थालिसक्यो ।
अब चिया पसल, होटल, रेष्टुराँ, चोक, सवारीसाधन जताततै यो गीत बज्नेछ ।
त्यतिखेर जुन पाराले गीतमा होच्याएर भनिएको छ, त्यो सुनेर दलितहरुमा
हीनताबोध हुनेछ । अब झन गैरदलितहरुले यो शब्दको प्रयोगमा वृद्धि गर्ने छन् ।
यसको परिणाम देखिन थालिसकेको छ । यो गीतको विरोध गर्नेहरुलाई गैरदलितहरुले
फेसबुक, अनलाइन लगायतका वेभसाईटमा गरेको गालीको स्तर यसको गतिलो प्रमाण हो
।
त्यसैले यो गीत दलितको पक्षमा छ वा सन्देश
दिन खोजेको छ भन्ने बुझाइ कम्तिमा मेरो छैन । यस्तो गीतले सन्देश दिने
होइन, सामाजिक सद्भाव भड्काउने काम गर्छ । सञ्चारमाध्यमहरुले पनि यस्ता
गीतलाई प्रवर्द्धन गर्नु हुँदैन ।
जातीय भेदभाव तथा छुवाछुत -कसूर र सजाय)
ऐन, २०६८ को दफा ४ को उपदफा १२ मा कसैले श्रव्य, दृश्य सामग्री, लेख, रचना,
चित्र, आकार, कार्टुन, पोष्टर, पुस्तक वा साहित्यको प्रशारण, प्रकाशन वा
प्रदर्शन गरेर वा अन्य कुनै गरिकाले कुनै जात, जाति वा उत्पत्तिका
व्यक्तिको उचनीच दर्शाउने, जात, जातिका आधारमा हुने सामाजिक विभेदलाई
न्यायोचित ठहर्याउने वा जातीय सर्वोच्चता वा घृणामा आधारित विचारको प्रचार
प्रसार गर्ने, अपमानजनक शब्दको प्रयोग गर्ने वा आचरण, हाउभाउ वा
व्यवहारबाट त्यस्तो संकेत गर्ने वा जातीय विभेदलाई कुनै पनि किसिमले
अभिवृद्धि गर्ने किसिमबाट उक्साउन वा दुरुत्साहन गर्न वा गराउन नहुने
उल्लेख छ । सो कसूर गर्ने व्यक्तिलाई एक महिनादेखि एक वर्षसम्म कैद वा
पाँचसय रुपैयाँदेखि दशहजार रुपैयाँसम्म जरिवाना वा दुबै सजायँ हुने
व्यवस्था छ ।
तसर्थ सरकारले पनि तत्काल यो गीत र यसको
म्युजिक भीडियोको प्रशारणमा रोक लगाउनुपर्छ । यो गीतको प्रशारणमा रोक लगाउन
दलित राजनीतिकर्मी, अधिकारकर्मी, मानवअधिकारवादी र सम्पूर्ण सजग वर्गले
दबाब दिनु आवश्यक छ ।
‘हामी नेपाली हौ’ भनेर नेपालीहरुलाई
भावनात्मक रुपमा बाध्न खोजेको भाव गीतमा दिने प्रयास गरेजस्तो देखाउन
खोजिएको छ । तर, पशुपति शर्माले भन्दैमा हामी नेपाली हुने नत्र नहुने भन्ने
कदापी हुँदैन । गर्व साथ हामी नेपाली हौ भनेर भन्न कसैले कर लगाउन आवश्यकै
छैन ।
आदिवासी जनजाति, दलित, मधेशी, पिछडिएका
वर्गको अधिकारको लडाइँलाई देश सिध्याउन खोजेको भनेर दोषारोपण गर्ने छुट
पशुपति शर्मा र देविका केसीलाई छैन ।
अन्तमाः यो राम्रो सन्देश ‘दिन खोजिएको’ तर सन्देश दिन पुरै असफल भएको गीत हो । यो गीतका एक दुई अन्तरा श्रवणयोग्य छन् । तर, सुरुदेखि नै भएको गल्तीका कारण ती ओझेलमा पर्छन् । यही गीतमा प्रयोग भएका शब्दका कारण दलितहरुमा पीडाबोध उत्पन्न भएर सीडीहरु जलाइए भने, पशुपति र देेविकाको पुत्ला दहन गरियो भने या कार्यक्रममा ढुंगामुढा भयो भने यसको जिम्मेवार आफैलाई सम्झनुपर्ने बाध्यता उनीहरु सामु हुनेछ
अन्तमाः यो राम्रो सन्देश ‘दिन खोजिएको’ तर सन्देश दिन पुरै असफल भएको गीत हो । यो गीतका एक दुई अन्तरा श्रवणयोग्य छन् । तर, सुरुदेखि नै भएको गल्तीका कारण ती ओझेलमा पर्छन् । यही गीतमा प्रयोग भएका शब्दका कारण दलितहरुमा पीडाबोध उत्पन्न भएर सीडीहरु जलाइए भने, पशुपति र देेविकाको पुत्ला दहन गरियो भने या कार्यक्रममा ढुंगामुढा भयो भने यसको जिम्मेवार आफैलाई सम्झनुपर्ने बाध्यता उनीहरु सामु हुनेछ
केको बाहुन, केको कामी, के को जनजाति
जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती
जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ
मेरा छोराले कमिनी ल्यायो, मेरी छोरी नी दमाईसित गई
मैले गुर्सिनी ल्याकै हो,
हामी नेपाली हौ, मलाई त्यत्ति थाहा छ,
जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती
जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ
मेरा छोराले कमिनी ल्यायो, मेरी छोरी नी दमाईसित गई
मैले गुर्सिनी ल्याकै हो,
हामी नेपाली हौ, मलाई त्यत्ति थाहा छ,
पशुपति
शर्मा र देविका केसीले गाएको यो गीतमाथि धेरैजनाले धेरै तरिकाले टिप्पणी
गरेको पाएँ । विशेषतः गैरदलित साथीहरुले गीतले राम्रो सन्देश दिएको भनी
गरेको टिप्पणी सतही लाग्यो । केही दलित साथीहरु त्यही हौवाको पछाडि लागेको
पाइयो । मेरो विचारमा यसरी विश्लेषण गर्नेहरुले पुरै गीत सुनेकै छैनन् ।
मात्रै माथिको एक अन्तरा पढेकै भरमा कतिपयले प्रतिक्रिया जनाइरहेका छन् ।
यो गीतको उठानमै दोष छ । ‘केको बाहुन,
केको कामी, केको जनजाति’ को ठाउँमा ‘के को बाहुन, केको दलित, केको जनजाति’
राख्दा के बिगि्रन्थ्यो ?
‘जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती’ भनेर यहाँ सीधासीधा जनजातिहरुलाई लक्षित गरिएको छ । यहाँ कुनै ब्राहृमण, क्षेत्रीले दलितलाई भेदभाव गर्यो भनेर उनीहरुलाई घाती भनिएको होइन । बरु जातीय पहिचानको कुरा जनजातिहरुले उठाइरहेका छन् । दलितहरुले न्याय र समानताको कुरा उठाइरहेका छन् । उनीहरुलाई घाती भनिएको हो । पहिचानको कुरा उठाउँदा जातजातिको कुरा उठायो भन्नु मनासिव हो र ? के जातीय पहिचान, न्याय र समानताको कुरा उठाउनेहरु देशको लागि घाती नै हुन् त ?
‘जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ?’ भनेर पनि जनजाति र दलितलाई नै भनिएको हो । अर्को कुरा, यो गीतमा दलितका थरहरुलाई प्रयोग गरेर पहिचानवादीहरुलाई घोचपेच गरिएको छ । भन्नुपर्दा, छोरी कुटेर, बुहारी तर्साउन खोजिएको जस्तो देखिन्छ । यसको पुष्टि यो अन्तराले गर्छ :
‘जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती’ भनेर यहाँ सीधासीधा जनजातिहरुलाई लक्षित गरिएको छ । यहाँ कुनै ब्राहृमण, क्षेत्रीले दलितलाई भेदभाव गर्यो भनेर उनीहरुलाई घाती भनिएको होइन । बरु जातीय पहिचानको कुरा जनजातिहरुले उठाइरहेका छन् । दलितहरुले न्याय र समानताको कुरा उठाइरहेका छन् । उनीहरुलाई घाती भनिएको हो । पहिचानको कुरा उठाउँदा जातजातिको कुरा उठायो भन्नु मनासिव हो र ? के जातीय पहिचान, न्याय र समानताको कुरा उठाउनेहरु देशको लागि घाती नै हुन् त ?
‘जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ?’ भनेर पनि जनजाति र दलितलाई नै भनिएको हो । अर्को कुरा, यो गीतमा दलितका थरहरुलाई प्रयोग गरेर पहिचानवादीहरुलाई घोचपेच गरिएको छ । भन्नुपर्दा, छोरी कुटेर, बुहारी तर्साउन खोजिएको जस्तो देखिन्छ । यसको पुष्टि यो अन्तराले गर्छ :
‘कहाँबाट कसले हिँड्यो जातको कुरा बोकी
जातको कुरा गर्नेले देश सिध्याउने हो कि’
जातको कुरा गर्नेले देश सिध्याउने हो कि’
गीतमा ‘मेरो छोराले कमिनी ल्यायो, मेरी
छोरी नी दमाईसित गई’ भनेर अन्तरजातीय विवाहलाई प्रोत्साहन दिन खोजिएको छ ।
तर यहाँ पनि कामी, दमाईको ठाउँमा दलित शब्द राख्न सकिँदैन्थ्यो र ? उनले
गीतभरि कतै पनि ‘दलित’ शब्दलाई समावेश गरेका छैनन् । फेरि अन्तरजातीय विवाह
समस्या समाधानको विधि होइन । यो त एउटा साधन मात्रै हो, साध्य होइन ।
उनको गीतको एउटा अन्तरा यस्तो छ :
‘एउटाको मन दुःख्दाखेरि अन्त पीडा जाओस्
कामीकोमा भात पाक्दा बाहुन खान आओस्’
कामीकोमा भात पाक्दा बाहुन खान आओस्’
यहाँ त झन कामी शब्द यसरी प्रयोग गरिएको छ
कि यो कत्ति पनि श्रवणयोग्य हुन सकेको छैन । यहाँ कामीको ठाउँमा दलित
राख्न किन सकेनन् ? दमाई, कामी शब्दप्रति उनलाई किन यति धेरै लगाव ?यी
शब्दहरु उच्चारण गर्दा पशुपति ‘शर्मा’ र कथित उपल्लो जातिलाई आनन्द आउँला,
तर सुन्दा हामीलाई आवेगमा ल्याउँछ ।
फेसबुकमा केही दलित साथीहरुले ‘हामी दमाई, कामीलाई दमाई कामी भन्दा के बिगि्रयो र ! आफ्नो जातिप्रति गर्व गर्नुपर्छ’ भन्नेजस्ता प्रतिक्रिया लेखेको पनि देखें । तर, हामीले गर्व गर्नुपर्ने दलित भएकोमा हो, होच्याउने, गिज्याउने पाराले भनिएको शब्दले आवेग नै निम्त्याउछ, गर्व होइन । फेरि यी शब्द सामन्ती युगबाटै आएका शब्दहरु हुन् । यसलाई दलितहरुले नै बोकेर हिँड्नुपर्छ भन्नु पछौटे सोचको उपज हो ।
फेसबुकमा केही दलित साथीहरुले ‘हामी दमाई, कामीलाई दमाई कामी भन्दा के बिगि्रयो र ! आफ्नो जातिप्रति गर्व गर्नुपर्छ’ भन्नेजस्ता प्रतिक्रिया लेखेको पनि देखें । तर, हामीले गर्व गर्नुपर्ने दलित भएकोमा हो, होच्याउने, गिज्याउने पाराले भनिएको शब्दले आवेग नै निम्त्याउछ, गर्व होइन । फेरि यी शब्द सामन्ती युगबाटै आएका शब्दहरु हुन् । यसलाई दलितहरुले नै बोकेर हिँड्नुपर्छ भन्नु पछौटे सोचको उपज हो ।
यहि गीत रेडियो, टीभीबाट बज्न थालिसक्यो ।
अब चिया पसल, होटल, रेष्टुराँ, चोक, सवारीसाधन जताततै यो गीत बज्नेछ ।
त्यतिखेर जुन पाराले गीतमा होच्याएर भनिएको छ, त्यो सुनेर दलितहरुमा
हीनताबोध हुनेछ । अब झन गैरदलितहरुले यो शब्दको प्रयोगमा वृद्धि गर्ने छन् ।
यसको परिणाम देखिन थालिसकेको छ । यो गीतको विरोध गर्नेहरुलाई गैरदलितहरुले
फेसबुक, अनलाइन लगायतका वेभसाईटमा गरेको गालीको स्तर यसको गतिलो प्रमाण हो
।
त्यसैले यो गीत दलितको पक्षमा छ वा सन्देश
दिन खोजेको छ भन्ने बुझाइ कम्तिमा मेरो छैन । यस्तो गीतले सन्देश दिने
होइन, सामाजिक सद्भाव भड्काउने काम गर्छ । सञ्चारमाध्यमहरुले पनि यस्ता
गीतलाई प्रवर्द्धन गर्नु हुँदैन ।
जातीय भेदभाव तथा छुवाछुत -कसूर र सजाय)
ऐन, २०६८ को दफा ४ को उपदफा १२ मा कसैले श्रव्य, दृश्य सामग्री, लेख, रचना,
चित्र, आकार, कार्टुन, पोष्टर, पुस्तक वा साहित्यको प्रशारण, प्रकाशन वा
प्रदर्शन गरेर वा अन्य कुनै गरिकाले कुनै जात, जाति वा उत्पत्तिका
व्यक्तिको उचनीच दर्शाउने, जात, जातिका आधारमा हुने सामाजिक विभेदलाई
न्यायोचित ठहर्याउने वा जातीय सर्वोच्चता वा घृणामा आधारित विचारको प्रचार
प्रसार गर्ने, अपमानजनक शब्दको प्रयोग गर्ने वा आचरण, हाउभाउ वा
व्यवहारबाट त्यस्तो संकेत गर्ने वा जातीय विभेदलाई कुनै पनि किसिमले
अभिवृद्धि गर्ने किसिमबाट उक्साउन वा दुरुत्साहन गर्न वा गराउन नहुने
उल्लेख छ । सो कसूर गर्ने व्यक्तिलाई एक महिनादेखि एक वर्षसम्म कैद वा
पाँचसय रुपैयाँदेखि दशहजार रुपैयाँसम्म जरिवाना वा दुबै सजायँ हुने
व्यवस्था छ ।
तसर्थ सरकारले पनि तत्काल यो गीत र यसको
म्युजिक भीडियोको प्रशारणमा रोक लगाउनुपर्छ । यो गीतको प्रशारणमा रोक लगाउन
दलित राजनीतिकर्मी, अधिकारकर्मी, मानवअधिकारवादी र सम्पूर्ण सजग वर्गले
दबाब दिनु आवश्यक छ ।
‘हामी नेपाली हौ’ भनेर नेपालीहरुलाई
भावनात्मक रुपमा बाध्न खोजेको भाव गीतमा दिने प्रयास गरेजस्तो देखाउन
खोजिएको छ । तर, पशुपति शर्माले भन्दैमा हामी नेपाली हुने नत्र नहुने भन्ने
कदापी हुँदैन । गर्व साथ हामी नेपाली हौ भनेर भन्न कसैले कर लगाउन आवश्यकै
छैन ।
आदिवासी जनजाति, दलित, मधेशी, पिछडिएका
वर्गको अधिकारको लडाइँलाई देश सिध्याउन खोजेको भनेर दोषारोपण गर्ने छुट
पशुपति शर्मा र देविका केसीलाई छैन ।
अन्तमाः यो राम्रो सन्देश ‘दिन खोजिएको’ तर सन्देश दिन पुरै असफल भएको गीत हो । यो गीतका एक दुई अन्तरा श्रवणयोग्य छन् । तर, सुरुदेखि नै भएको गल्तीका कारण ती ओझेलमा पर्छन् । यही गीतमा प्रयोग भएका शब्दका कारण दलितहरुमा पीडाबोध उत्पन्न भएर सीडीहरु जलाइए भने, पशुपति र देेविकाको पुत्ला दहन गरियो भने या कार्यक्रममा ढुंगामुढा भयो भने यसको जिम्मेवार आफैलाई सम्झनुपर्ने बाध्यता उनीहरु सामु हुनेछ ।
- See more at: http://www.onlinekhabar.com/2014/07/172267/#sthash.Zr263TEJ.dpufअन्तमाः यो राम्रो सन्देश ‘दिन खोजिएको’ तर सन्देश दिन पुरै असफल भएको गीत हो । यो गीतका एक दुई अन्तरा श्रवणयोग्य छन् । तर, सुरुदेखि नै भएको गल्तीका कारण ती ओझेलमा पर्छन् । यही गीतमा प्रयोग भएका शब्दका कारण दलितहरुमा पीडाबोध उत्पन्न भएर सीडीहरु जलाइए भने, पशुपति र देेविकाको पुत्ला दहन गरियो भने या कार्यक्रममा ढुंगामुढा भयो भने यसको जिम्मेवार आफैलाई सम्झनुपर्ने बाध्यता उनीहरु सामु हुनेछ ।
केको बाहुन, केको कामी, के को जनजाति
जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती
जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ
मेरा छोराले कमिनी ल्यायो, मेरी छोरी नी दमाईसित गई
मैले गुर्सिनी ल्याकै हो,
हामी नेपाली हौ, मलाई त्यत्ति थाहा छ,
जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती
जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ
मेरा छोराले कमिनी ल्यायो, मेरी छोरी नी दमाईसित गई
मैले गुर्सिनी ल्याकै हो,
हामी नेपाली हौ, मलाई त्यत्ति थाहा छ,
पशुपति
शर्मा र देविका केसीले गाएको यो गीतमाथि धेरैजनाले धेरै तरिकाले टिप्पणी
गरेको पाएँ । विशेषतः गैरदलित साथीहरुले गीतले राम्रो सन्देश दिएको भनी
गरेको टिप्पणी सतही लाग्यो । केही दलित साथीहरु त्यही हौवाको पछाडि लागेको
पाइयो । मेरो विचारमा यसरी विश्लेषण गर्नेहरुले पुरै गीत सुनेकै छैनन् ।
मात्रै माथिको एक अन्तरा पढेकै भरमा कतिपयले प्रतिक्रिया जनाइरहेका छन् ।
यो गीतको उठानमै दोष छ । ‘केको बाहुन,
केको कामी, केको जनजाति’ को ठाउँमा ‘के को बाहुन, केको दलित, केको जनजाति’
राख्दा के बिगि्रन्थ्यो ?
‘जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती’ भनेर यहाँ सीधासीधा जनजातिहरुलाई लक्षित गरिएको छ । यहाँ कुनै ब्राहृमण, क्षेत्रीले दलितलाई भेदभाव गर्यो भनेर उनीहरुलाई घाती भनिएको होइन । बरु जातीय पहिचानको कुरा जनजातिहरुले उठाइरहेका छन् । दलितहरुले न्याय र समानताको कुरा उठाइरहेका छन् । उनीहरुलाई घाती भनिएको हो । पहिचानको कुरा उठाउँदा जातजातिको कुरा उठायो भन्नु मनासिव हो र ? के जातीय पहिचान, न्याय र समानताको कुरा उठाउनेहरु देशको लागि घाती नै हुन् त ?
‘जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ?’ भनेर पनि जनजाति र दलितलाई नै भनिएको हो । अर्को कुरा, यो गीतमा दलितका थरहरुलाई प्रयोग गरेर पहिचानवादीहरुलाई घोचपेच गरिएको छ । भन्नुपर्दा, छोरी कुटेर, बुहारी तर्साउन खोजिएको जस्तो देखिन्छ । यसको पुष्टि यो अन्तराले गर्छ :
‘जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती’ भनेर यहाँ सीधासीधा जनजातिहरुलाई लक्षित गरिएको छ । यहाँ कुनै ब्राहृमण, क्षेत्रीले दलितलाई भेदभाव गर्यो भनेर उनीहरुलाई घाती भनिएको होइन । बरु जातीय पहिचानको कुरा जनजातिहरुले उठाइरहेका छन् । दलितहरुले न्याय र समानताको कुरा उठाइरहेका छन् । उनीहरुलाई घाती भनिएको हो । पहिचानको कुरा उठाउँदा जातजातिको कुरा उठायो भन्नु मनासिव हो र ? के जातीय पहिचान, न्याय र समानताको कुरा उठाउनेहरु देशको लागि घाती नै हुन् त ?
‘जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ?’ भनेर पनि जनजाति र दलितलाई नै भनिएको हो । अर्को कुरा, यो गीतमा दलितका थरहरुलाई प्रयोग गरेर पहिचानवादीहरुलाई घोचपेच गरिएको छ । भन्नुपर्दा, छोरी कुटेर, बुहारी तर्साउन खोजिएको जस्तो देखिन्छ । यसको पुष्टि यो अन्तराले गर्छ :
‘कहाँबाट कसले हिँड्यो जातको कुरा बोकी
जातको कुरा गर्नेले देश सिध्याउने हो कि’
जातको कुरा गर्नेले देश सिध्याउने हो कि’
गीतमा ‘मेरो छोराले कमिनी ल्यायो, मेरी
छोरी नी दमाईसित गई’ भनेर अन्तरजातीय विवाहलाई प्रोत्साहन दिन खोजिएको छ ।
तर यहाँ पनि कामी, दमाईको ठाउँमा दलित शब्द राख्न सकिँदैन्थ्यो र ? उनले
गीतभरि कतै पनि ‘दलित’ शब्दलाई समावेश गरेका छैनन् । फेरि अन्तरजातीय विवाह
समस्या समाधानको विधि होइन । यो त एउटा साधन मात्रै हो, साध्य होइन ।
उनको गीतको एउटा अन्तरा यस्तो छ :
‘एउटाको मन दुःख्दाखेरि अन्त पीडा जाओस्
कामीकोमा भात पाक्दा बाहुन खान आओस्’
कामीकोमा भात पाक्दा बाहुन खान आओस्’
यहाँ त झन कामी शब्द यसरी प्रयोग गरिएको छ
कि यो कत्ति पनि श्रवणयोग्य हुन सकेको छैन । यहाँ कामीको ठाउँमा दलित
राख्न किन सकेनन् ? दमाई, कामी शब्दप्रति उनलाई किन यति धेरै लगाव ?यी
शब्दहरु उच्चारण गर्दा पशुपति ‘शर्मा’ र कथित उपल्लो जातिलाई आनन्द आउँला,
तर सुन्दा हामीलाई आवेगमा ल्याउँछ ।
फेसबुकमा केही दलित साथीहरुले ‘हामी दमाई, कामीलाई दमाई कामी भन्दा के बिगि्रयो र ! आफ्नो जातिप्रति गर्व गर्नुपर्छ’ भन्नेजस्ता प्रतिक्रिया लेखेको पनि देखें । तर, हामीले गर्व गर्नुपर्ने दलित भएकोमा हो, होच्याउने, गिज्याउने पाराले भनिएको शब्दले आवेग नै निम्त्याउछ, गर्व होइन । फेरि यी शब्द सामन्ती युगबाटै आएका शब्दहरु हुन् । यसलाई दलितहरुले नै बोकेर हिँड्नुपर्छ भन्नु पछौटे सोचको उपज हो ।
फेसबुकमा केही दलित साथीहरुले ‘हामी दमाई, कामीलाई दमाई कामी भन्दा के बिगि्रयो र ! आफ्नो जातिप्रति गर्व गर्नुपर्छ’ भन्नेजस्ता प्रतिक्रिया लेखेको पनि देखें । तर, हामीले गर्व गर्नुपर्ने दलित भएकोमा हो, होच्याउने, गिज्याउने पाराले भनिएको शब्दले आवेग नै निम्त्याउछ, गर्व होइन । फेरि यी शब्द सामन्ती युगबाटै आएका शब्दहरु हुन् । यसलाई दलितहरुले नै बोकेर हिँड्नुपर्छ भन्नु पछौटे सोचको उपज हो ।
यहि गीत रेडियो, टीभीबाट बज्न थालिसक्यो ।
अब चिया पसल, होटल, रेष्टुराँ, चोक, सवारीसाधन जताततै यो गीत बज्नेछ ।
त्यतिखेर जुन पाराले गीतमा होच्याएर भनिएको छ, त्यो सुनेर दलितहरुमा
हीनताबोध हुनेछ । अब झन गैरदलितहरुले यो शब्दको प्रयोगमा वृद्धि गर्ने छन् ।
यसको परिणाम देखिन थालिसकेको छ । यो गीतको विरोध गर्नेहरुलाई गैरदलितहरुले
फेसबुक, अनलाइन लगायतका वेभसाईटमा गरेको गालीको स्तर यसको गतिलो प्रमाण हो
।
त्यसैले यो गीत दलितको पक्षमा छ वा सन्देश
दिन खोजेको छ भन्ने बुझाइ कम्तिमा मेरो छैन । यस्तो गीतले सन्देश दिने
होइन, सामाजिक सद्भाव भड्काउने काम गर्छ । सञ्चारमाध्यमहरुले पनि यस्ता
गीतलाई प्रवर्द्धन गर्नु हुँदैन ।
जातीय भेदभाव तथा छुवाछुत -कसूर र सजाय)
ऐन, २०६८ को दफा ४ को उपदफा १२ मा कसैले श्रव्य, दृश्य सामग्री, लेख, रचना,
चित्र, आकार, कार्टुन, पोष्टर, पुस्तक वा साहित्यको प्रशारण, प्रकाशन वा
प्रदर्शन गरेर वा अन्य कुनै गरिकाले कुनै जात, जाति वा उत्पत्तिका
व्यक्तिको उचनीच दर्शाउने, जात, जातिका आधारमा हुने सामाजिक विभेदलाई
न्यायोचित ठहर्याउने वा जातीय सर्वोच्चता वा घृणामा आधारित विचारको प्रचार
प्रसार गर्ने, अपमानजनक शब्दको प्रयोग गर्ने वा आचरण, हाउभाउ वा
व्यवहारबाट त्यस्तो संकेत गर्ने वा जातीय विभेदलाई कुनै पनि किसिमले
अभिवृद्धि गर्ने किसिमबाट उक्साउन वा दुरुत्साहन गर्न वा गराउन नहुने
उल्लेख छ । सो कसूर गर्ने व्यक्तिलाई एक महिनादेखि एक वर्षसम्म कैद वा
पाँचसय रुपैयाँदेखि दशहजार रुपैयाँसम्म जरिवाना वा दुबै सजायँ हुने
व्यवस्था छ ।
तसर्थ सरकारले पनि तत्काल यो गीत र यसको
म्युजिक भीडियोको प्रशारणमा रोक लगाउनुपर्छ । यो गीतको प्रशारणमा रोक लगाउन
दलित राजनीतिकर्मी, अधिकारकर्मी, मानवअधिकारवादी र सम्पूर्ण सजग वर्गले
दबाब दिनु आवश्यक छ ।
‘हामी नेपाली हौ’ भनेर नेपालीहरुलाई
भावनात्मक रुपमा बाध्न खोजेको भाव गीतमा दिने प्रयास गरेजस्तो देखाउन
खोजिएको छ । तर, पशुपति शर्माले भन्दैमा हामी नेपाली हुने नत्र नहुने भन्ने
कदापी हुँदैन । गर्व साथ हामी नेपाली हौ भनेर भन्न कसैले कर लगाउन आवश्यकै
छैन ।
आदिवासी जनजाति, दलित, मधेशी, पिछडिएका
वर्गको अधिकारको लडाइँलाई देश सिध्याउन खोजेको भनेर दोषारोपण गर्ने छुट
पशुपति शर्मा र देविका केसीलाई छैन ।
अन्तमाः यो राम्रो सन्देश ‘दिन खोजिएको’ तर सन्देश दिन पुरै असफल भएको गीत हो । यो गीतका एक दुई अन्तरा श्रवणयोग्य छन् । तर, सुरुदेखि नै भएको गल्तीका कारण ती ओझेलमा पर्छन् । यही गीतमा प्रयोग भएका शब्दका कारण दलितहरुमा पीडाबोध उत्पन्न भएर सीडीहरु जलाइए भने, पशुपति र देेविकाको पुत्ला दहन गरियो भने या कार्यक्रममा ढुंगामुढा भयो भने यसको जिम्मेवार आफैलाई सम्झनुपर्ने बाध्यता उनीहरु सामु हुनेछ ।
- See more at: http://www.onlinekhabar.com/2014/07/172267/#sthash.Zr263TEJ.dpufअन्तमाः यो राम्रो सन्देश ‘दिन खोजिएको’ तर सन्देश दिन पुरै असफल भएको गीत हो । यो गीतका एक दुई अन्तरा श्रवणयोग्य छन् । तर, सुरुदेखि नै भएको गल्तीका कारण ती ओझेलमा पर्छन् । यही गीतमा प्रयोग भएका शब्दका कारण दलितहरुमा पीडाबोध उत्पन्न भएर सीडीहरु जलाइए भने, पशुपति र देेविकाको पुत्ला दहन गरियो भने या कार्यक्रममा ढुंगामुढा भयो भने यसको जिम्मेवार आफैलाई सम्झनुपर्ने बाध्यता उनीहरु सामु हुनेछ ।
केको बाहुन, केको कामी, के को जनजाति
जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती
जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ
मेरा छोराले कमिनी ल्यायो, मेरी छोरी नी दमाईसित गई
मैले गुर्सिनी ल्याकै हो,
हामी नेपाली हौ, मलाई त्यत्ति थाहा छ,
जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती
जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ
मेरा छोराले कमिनी ल्यायो, मेरी छोरी नी दमाईसित गई
मैले गुर्सिनी ल्याकै हो,
हामी नेपाली हौ, मलाई त्यत्ति थाहा छ,
पशुपति
शर्मा र देविका केसीले गाएको यो गीतमाथि धेरैजनाले धेरै तरिकाले टिप्पणी
गरेको पाएँ । विशेषतः गैरदलित साथीहरुले गीतले राम्रो सन्देश दिएको भनी
गरेको टिप्पणी सतही लाग्यो । केही दलित साथीहरु त्यही हौवाको पछाडि लागेको
पाइयो । मेरो विचारमा यसरी विश्लेषण गर्नेहरुले पुरै गीत सुनेकै छैनन् ।
मात्रै माथिको एक अन्तरा पढेकै भरमा कतिपयले प्रतिक्रिया जनाइरहेका छन् ।
यो गीतको उठानमै दोष छ । ‘केको बाहुन,
केको कामी, केको जनजाति’ को ठाउँमा ‘के को बाहुन, केको दलित, केको जनजाति’
राख्दा के बिगि्रन्थ्यो ?
‘जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती’ भनेर यहाँ सीधासीधा जनजातिहरुलाई लक्षित गरिएको छ । यहाँ कुनै ब्राहृमण, क्षेत्रीले दलितलाई भेदभाव गर्यो भनेर उनीहरुलाई घाती भनिएको होइन । बरु जातीय पहिचानको कुरा जनजातिहरुले उठाइरहेका छन् । दलितहरुले न्याय र समानताको कुरा उठाइरहेका छन् । उनीहरुलाई घाती भनिएको हो । पहिचानको कुरा उठाउँदा जातजातिको कुरा उठायो भन्नु मनासिव हो र ? के जातीय पहिचान, न्याय र समानताको कुरा उठाउनेहरु देशको लागि घाती नै हुन् त ?
‘जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ?’ भनेर पनि जनजाति र दलितलाई नै भनिएको हो । अर्को कुरा, यो गीतमा दलितका थरहरुलाई प्रयोग गरेर पहिचानवादीहरुलाई घोचपेच गरिएको छ । भन्नुपर्दा, छोरी कुटेर, बुहारी तर्साउन खोजिएको जस्तो देखिन्छ । यसको पुष्टि यो अन्तराले गर्छ :
‘जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती’ भनेर यहाँ सीधासीधा जनजातिहरुलाई लक्षित गरिएको छ । यहाँ कुनै ब्राहृमण, क्षेत्रीले दलितलाई भेदभाव गर्यो भनेर उनीहरुलाई घाती भनिएको होइन । बरु जातीय पहिचानको कुरा जनजातिहरुले उठाइरहेका छन् । दलितहरुले न्याय र समानताको कुरा उठाइरहेका छन् । उनीहरुलाई घाती भनिएको हो । पहिचानको कुरा उठाउँदा जातजातिको कुरा उठायो भन्नु मनासिव हो र ? के जातीय पहिचान, न्याय र समानताको कुरा उठाउनेहरु देशको लागि घाती नै हुन् त ?
‘जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ?’ भनेर पनि जनजाति र दलितलाई नै भनिएको हो । अर्को कुरा, यो गीतमा दलितका थरहरुलाई प्रयोग गरेर पहिचानवादीहरुलाई घोचपेच गरिएको छ । भन्नुपर्दा, छोरी कुटेर, बुहारी तर्साउन खोजिएको जस्तो देखिन्छ । यसको पुष्टि यो अन्तराले गर्छ :
‘कहाँबाट कसले हिँड्यो जातको कुरा बोकी
जातको कुरा गर्नेले देश सिध्याउने हो कि’
जातको कुरा गर्नेले देश सिध्याउने हो कि’
गीतमा ‘मेरो छोराले कमिनी ल्यायो, मेरी
छोरी नी दमाईसित गई’ भनेर अन्तरजातीय विवाहलाई प्रोत्साहन दिन खोजिएको छ ।
तर यहाँ पनि कामी, दमाईको ठाउँमा दलित शब्द राख्न सकिँदैन्थ्यो र ? उनले
गीतभरि कतै पनि ‘दलित’ शब्दलाई समावेश गरेका छैनन् । फेरि अन्तरजातीय विवाह
समस्या समाधानको विधि होइन । यो त एउटा साधन मात्रै हो, साध्य होइन ।
उनको गीतको एउटा अन्तरा यस्तो छ :
‘एउटाको मन दुःख्दाखेरि अन्त पीडा जाओस्
कामीकोमा भात पाक्दा बाहुन खान आओस्’
कामीकोमा भात पाक्दा बाहुन खान आओस्’
यहाँ त झन कामी शब्द यसरी प्रयोग गरिएको छ
कि यो कत्ति पनि श्रवणयोग्य हुन सकेको छैन । यहाँ कामीको ठाउँमा दलित
राख्न किन सकेनन् ? दमाई, कामी शब्दप्रति उनलाई किन यति धेरै लगाव ?यी
शब्दहरु उच्चारण गर्दा पशुपति ‘शर्मा’ र कथित उपल्लो जातिलाई आनन्द आउँला,
तर सुन्दा हामीलाई आवेगमा ल्याउँछ ।
फेसबुकमा केही दलित साथीहरुले ‘हामी दमाई, कामीलाई दमाई कामी भन्दा के बिगि्रयो र ! आफ्नो जातिप्रति गर्व गर्नुपर्छ’ भन्नेजस्ता प्रतिक्रिया लेखेको पनि देखें । तर, हामीले गर्व गर्नुपर्ने दलित भएकोमा हो, होच्याउने, गिज्याउने पाराले भनिएको शब्दले आवेग नै निम्त्याउछ, गर्व होइन । फेरि यी शब्द सामन्ती युगबाटै आएका शब्दहरु हुन् । यसलाई दलितहरुले नै बोकेर हिँड्नुपर्छ भन्नु पछौटे सोचको उपज हो ।
फेसबुकमा केही दलित साथीहरुले ‘हामी दमाई, कामीलाई दमाई कामी भन्दा के बिगि्रयो र ! आफ्नो जातिप्रति गर्व गर्नुपर्छ’ भन्नेजस्ता प्रतिक्रिया लेखेको पनि देखें । तर, हामीले गर्व गर्नुपर्ने दलित भएकोमा हो, होच्याउने, गिज्याउने पाराले भनिएको शब्दले आवेग नै निम्त्याउछ, गर्व होइन । फेरि यी शब्द सामन्ती युगबाटै आएका शब्दहरु हुन् । यसलाई दलितहरुले नै बोकेर हिँड्नुपर्छ भन्नु पछौटे सोचको उपज हो ।
यहि गीत रेडियो, टीभीबाट बज्न थालिसक्यो ।
अब चिया पसल, होटल, रेष्टुराँ, चोक, सवारीसाधन जताततै यो गीत बज्नेछ ।
त्यतिखेर जुन पाराले गीतमा होच्याएर भनिएको छ, त्यो सुनेर दलितहरुमा
हीनताबोध हुनेछ । अब झन गैरदलितहरुले यो शब्दको प्रयोगमा वृद्धि गर्ने छन् ।
यसको परिणाम देखिन थालिसकेको छ । यो गीतको विरोध गर्नेहरुलाई गैरदलितहरुले
फेसबुक, अनलाइन लगायतका वेभसाईटमा गरेको गालीको स्तर यसको गतिलो प्रमाण हो
।
त्यसैले यो गीत दलितको पक्षमा छ वा सन्देश
दिन खोजेको छ भन्ने बुझाइ कम्तिमा मेरो छैन । यस्तो गीतले सन्देश दिने
होइन, सामाजिक सद्भाव भड्काउने काम गर्छ । सञ्चारमाध्यमहरुले पनि यस्ता
गीतलाई प्रवर्द्धन गर्नु हुँदैन ।
जातीय भेदभाव तथा छुवाछुत -कसूर र सजाय)
ऐन, २०६८ को दफा ४ को उपदफा १२ मा कसैले श्रव्य, दृश्य सामग्री, लेख, रचना,
चित्र, आकार, कार्टुन, पोष्टर, पुस्तक वा साहित्यको प्रशारण, प्रकाशन वा
प्रदर्शन गरेर वा अन्य कुनै गरिकाले कुनै जात, जाति वा उत्पत्तिका
व्यक्तिको उचनीच दर्शाउने, जात, जातिका आधारमा हुने सामाजिक विभेदलाई
न्यायोचित ठहर्याउने वा जातीय सर्वोच्चता वा घृणामा आधारित विचारको प्रचार
प्रसार गर्ने, अपमानजनक शब्दको प्रयोग गर्ने वा आचरण, हाउभाउ वा
व्यवहारबाट त्यस्तो संकेत गर्ने वा जातीय विभेदलाई कुनै पनि किसिमले
अभिवृद्धि गर्ने किसिमबाट उक्साउन वा दुरुत्साहन गर्न वा गराउन नहुने
उल्लेख छ । सो कसूर गर्ने व्यक्तिलाई एक महिनादेखि एक वर्षसम्म कैद वा
पाँचसय रुपैयाँदेखि दशहजार रुपैयाँसम्म जरिवाना वा दुबै सजायँ हुने
व्यवस्था छ ।
तसर्थ सरकारले पनि तत्काल यो गीत र यसको
म्युजिक भीडियोको प्रशारणमा रोक लगाउनुपर्छ । यो गीतको प्रशारणमा रोक लगाउन
दलित राजनीतिकर्मी, अधिकारकर्मी, मानवअधिकारवादी र सम्पूर्ण सजग वर्गले
दबाब दिनु आवश्यक छ ।
‘हामी नेपाली हौ’ भनेर नेपालीहरुलाई
भावनात्मक रुपमा बाध्न खोजेको भाव गीतमा दिने प्रयास गरेजस्तो देखाउन
खोजिएको छ । तर, पशुपति शर्माले भन्दैमा हामी नेपाली हुने नत्र नहुने भन्ने
कदापी हुँदैन । गर्व साथ हामी नेपाली हौ भनेर भन्न कसैले कर लगाउन आवश्यकै
छैन ।
आदिवासी जनजाति, दलित, मधेशी, पिछडिएका
वर्गको अधिकारको लडाइँलाई देश सिध्याउन खोजेको भनेर दोषारोपण गर्ने छुट
पशुपति शर्मा र देविका केसीलाई छैन ।
अन्तमाः यो राम्रो सन्देश ‘दिन खोजिएको’ तर सन्देश दिन पुरै असफल भएको गीत हो । यो गीतका एक दुई अन्तरा श्रवणयोग्य छन् । तर, सुरुदेखि नै भएको गल्तीका कारण ती ओझेलमा पर्छन् । यही गीतमा प्रयोग भएका शब्दका कारण दलितहरुमा पीडाबोध उत्पन्न भएर सीडीहरु जलाइए भने, पशुपति र देेविकाको पुत्ला दहन गरियो भने या कार्यक्रममा ढुंगामुढा भयो भने यसको जिम्मेवार आफैलाई सम्झनुपर्ने बाध्यता उनीहरु सामु हुनेछ ।
- See more at: http://www.onlinekhabar.com/2014/07/172267/#sthash.Zr263TEJ.dpufअन्तमाः यो राम्रो सन्देश ‘दिन खोजिएको’ तर सन्देश दिन पुरै असफल भएको गीत हो । यो गीतका एक दुई अन्तरा श्रवणयोग्य छन् । तर, सुरुदेखि नै भएको गल्तीका कारण ती ओझेलमा पर्छन् । यही गीतमा प्रयोग भएका शब्दका कारण दलितहरुमा पीडाबोध उत्पन्न भएर सीडीहरु जलाइए भने, पशुपति र देेविकाको पुत्ला दहन गरियो भने या कार्यक्रममा ढुंगामुढा भयो भने यसको जिम्मेवार आफैलाई सम्झनुपर्ने बाध्यता उनीहरु सामु हुनेछ ।
केको बाहुन, केको कामी, के को जनजाति
जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती
जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ
मेरा छोराले कमिनी ल्यायो, मेरी छोरी नी दमाईसित गई
मैले गुर्सिनी ल्याकै हो,
हामी नेपाली हौ, मलाई त्यत्ति थाहा छ,
जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती
जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ
मेरा छोराले कमिनी ल्यायो, मेरी छोरी नी दमाईसित गई
मैले गुर्सिनी ल्याकै हो,
हामी नेपाली हौ, मलाई त्यत्ति थाहा छ,
पशुपति
शर्मा र देविका केसीले गाएको यो गीतमाथि धेरैजनाले धेरै तरिकाले टिप्पणी
गरेको पाएँ । विशेषतः गैरदलित साथीहरुले गीतले राम्रो सन्देश दिएको भनी
गरेको टिप्पणी सतही लाग्यो । केही दलित साथीहरु त्यही हौवाको पछाडि लागेको
पाइयो । मेरो विचारमा यसरी विश्लेषण गर्नेहरुले पुरै गीत सुनेकै छैनन् ।
मात्रै माथिको एक अन्तरा पढेकै भरमा कतिपयले प्रतिक्रिया जनाइरहेका छन् ।
यो गीतको उठानमै दोष छ । ‘केको बाहुन,
केको कामी, केको जनजाति’ को ठाउँमा ‘के को बाहुन, केको दलित, केको जनजाति’
राख्दा के बिगि्रन्थ्यो ?
‘जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती’ भनेर यहाँ सीधासीधा जनजातिहरुलाई लक्षित गरिएको छ । यहाँ कुनै ब्राहृमण, क्षेत्रीले दलितलाई भेदभाव गर्यो भनेर उनीहरुलाई घाती भनिएको होइन । बरु जातीय पहिचानको कुरा जनजातिहरुले उठाइरहेका छन् । दलितहरुले न्याय र समानताको कुरा उठाइरहेका छन् । उनीहरुलाई घाती भनिएको हो । पहिचानको कुरा उठाउँदा जातजातिको कुरा उठायो भन्नु मनासिव हो र ? के जातीय पहिचान, न्याय र समानताको कुरा उठाउनेहरु देशको लागि घाती नै हुन् त ?
‘जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ?’ भनेर पनि जनजाति र दलितलाई नै भनिएको हो । अर्को कुरा, यो गीतमा दलितका थरहरुलाई प्रयोग गरेर पहिचानवादीहरुलाई घोचपेच गरिएको छ । भन्नुपर्दा, छोरी कुटेर, बुहारी तर्साउन खोजिएको जस्तो देखिन्छ । यसको पुष्टि यो अन्तराले गर्छ :
‘जातका कुरा गर्नेहरु देशको लागि घाती’ भनेर यहाँ सीधासीधा जनजातिहरुलाई लक्षित गरिएको छ । यहाँ कुनै ब्राहृमण, क्षेत्रीले दलितलाई भेदभाव गर्यो भनेर उनीहरुलाई घाती भनिएको होइन । बरु जातीय पहिचानको कुरा जनजातिहरुले उठाइरहेका छन् । दलितहरुले न्याय र समानताको कुरा उठाइरहेका छन् । उनीहरुलाई घाती भनिएको हो । पहिचानको कुरा उठाउँदा जातजातिको कुरा उठायो भन्नु मनासिव हो र ? के जातीय पहिचान, न्याय र समानताको कुरा उठाउनेहरु देशको लागि घाती नै हुन् त ?
‘जातका कुरा गर्नेको दिमाग कहाँ छ?’ भनेर पनि जनजाति र दलितलाई नै भनिएको हो । अर्को कुरा, यो गीतमा दलितका थरहरुलाई प्रयोग गरेर पहिचानवादीहरुलाई घोचपेच गरिएको छ । भन्नुपर्दा, छोरी कुटेर, बुहारी तर्साउन खोजिएको जस्तो देखिन्छ । यसको पुष्टि यो अन्तराले गर्छ :
‘कहाँबाट कसले हिँड्यो जातको कुरा बोकी
जातको कुरा गर्नेले देश सिध्याउने हो कि’
जातको कुरा गर्नेले देश सिध्याउने हो कि’
गीतमा ‘मेरो छोराले कमिनी ल्यायो, मेरी
छोरी नी दमाईसित गई’ भनेर अन्तरजातीय विवाहलाई प्रोत्साहन दिन खोजिएको छ ।
तर यहाँ पनि कामी, दमाईको ठाउँमा दलित शब्द राख्न सकिँदैन्थ्यो र ? उनले
गीतभरि कतै पनि ‘दलित’ शब्दलाई समावेश गरेका छैनन् । फेरि अन्तरजातीय विवाह
समस्या समाधानको विधि होइन । यो त एउटा साधन मात्रै हो, साध्य होइन ।
उनको गीतको एउटा अन्तरा यस्तो छ :
‘एउटाको मन दुःख्दाखेरि अन्त पीडा जाओस्
कामीकोमा भात पाक्दा बाहुन खान आओस्’
कामीकोमा भात पाक्दा बाहुन खान आओस्’
यहाँ त झन कामी शब्द यसरी प्रयोग गरिएको छ
कि यो कत्ति पनि श्रवणयोग्य हुन सकेको छैन । यहाँ कामीको ठाउँमा दलित
राख्न किन सकेनन् ? दमाई, कामी शब्दप्रति उनलाई किन यति धेरै लगाव ?यी
शब्दहरु उच्चारण गर्दा पशुपति ‘शर्मा’ र कथित उपल्लो जातिलाई आनन्द आउँला,
तर सुन्दा हामीलाई आवेगमा ल्याउँछ ।
फेसबुकमा केही दलित साथीहरुले ‘हामी दमाई, कामीलाई दमाई कामी भन्दा के बिगि्रयो र ! आफ्नो जातिप्रति गर्व गर्नुपर्छ’ भन्नेजस्ता प्रतिक्रिया लेखेको पनि देखें । तर, हामीले गर्व गर्नुपर्ने दलित भएकोमा हो, होच्याउने, गिज्याउने पाराले भनिएको शब्दले आवेग नै निम्त्याउछ, गर्व होइन । फेरि यी शब्द सामन्ती युगबाटै आएका शब्दहरु हुन् । यसलाई दलितहरुले नै बोकेर हिँड्नुपर्छ भन्नु पछौटे सोचको उपज हो ।
फेसबुकमा केही दलित साथीहरुले ‘हामी दमाई, कामीलाई दमाई कामी भन्दा के बिगि्रयो र ! आफ्नो जातिप्रति गर्व गर्नुपर्छ’ भन्नेजस्ता प्रतिक्रिया लेखेको पनि देखें । तर, हामीले गर्व गर्नुपर्ने दलित भएकोमा हो, होच्याउने, गिज्याउने पाराले भनिएको शब्दले आवेग नै निम्त्याउछ, गर्व होइन । फेरि यी शब्द सामन्ती युगबाटै आएका शब्दहरु हुन् । यसलाई दलितहरुले नै बोकेर हिँड्नुपर्छ भन्नु पछौटे सोचको उपज हो ।
यहि गीत रेडियो, टीभीबाट बज्न थालिसक्यो ।
अब चिया पसल, होटल, रेष्टुराँ, चोक, सवारीसाधन जताततै यो गीत बज्नेछ ।
त्यतिखेर जुन पाराले गीतमा होच्याएर भनिएको छ, त्यो सुनेर दलितहरुमा
हीनताबोध हुनेछ । अब झन गैरदलितहरुले यो शब्दको प्रयोगमा वृद्धि गर्ने छन् ।
यसको परिणाम देखिन थालिसकेको छ । यो गीतको विरोध गर्नेहरुलाई गैरदलितहरुले
फेसबुक, अनलाइन लगायतका वेभसाईटमा गरेको गालीको स्तर यसको गतिलो प्रमाण हो
।
त्यसैले यो गीत दलितको पक्षमा छ वा सन्देश
दिन खोजेको छ भन्ने बुझाइ कम्तिमा मेरो छैन । यस्तो गीतले सन्देश दिने
होइन, सामाजिक सद्भाव भड्काउने काम गर्छ । सञ्चारमाध्यमहरुले पनि यस्ता
गीतलाई प्रवर्द्धन गर्नु हुँदैन ।
जातीय भेदभाव तथा छुवाछुत -कसूर र सजाय)
ऐन, २०६८ को दफा ४ को उपदफा १२ मा कसैले श्रव्य, दृश्य सामग्री, लेख, रचना,
चित्र, आकार, कार्टुन, पोष्टर, पुस्तक वा साहित्यको प्रशारण, प्रकाशन वा
प्रदर्शन गरेर वा अन्य कुनै गरिकाले कुनै जात, जाति वा उत्पत्तिका
व्यक्तिको उचनीच दर्शाउने, जात, जातिका आधारमा हुने सामाजिक विभेदलाई
न्यायोचित ठहर्याउने वा जातीय सर्वोच्चता वा घृणामा आधारित विचारको प्रचार
प्रसार गर्ने, अपमानजनक शब्दको प्रयोग गर्ने वा आचरण, हाउभाउ वा
व्यवहारबाट त्यस्तो संकेत गर्ने वा जातीय विभेदलाई कुनै पनि किसिमले
अभिवृद्धि गर्ने किसिमबाट उक्साउन वा दुरुत्साहन गर्न वा गराउन नहुने
उल्लेख छ । सो कसूर गर्ने व्यक्तिलाई एक महिनादेखि एक वर्षसम्म कैद वा
पाँचसय रुपैयाँदेखि दशहजार रुपैयाँसम्म जरिवाना वा दुबै सजायँ हुने
व्यवस्था छ ।
तसर्थ सरकारले पनि तत्काल यो गीत र यसको
म्युजिक भीडियोको प्रशारणमा रोक लगाउनुपर्छ । यो गीतको प्रशारणमा रोक लगाउन
दलित राजनीतिकर्मी, अधिकारकर्मी, मानवअधिकारवादी र सम्पूर्ण सजग वर्गले
दबाब दिनु आवश्यक छ ।
‘हामी नेपाली हौ’ भनेर नेपालीहरुलाई
भावनात्मक रुपमा बाध्न खोजेको भाव गीतमा दिने प्रयास गरेजस्तो देखाउन
खोजिएको छ । तर, पशुपति शर्माले भन्दैमा हामी नेपाली हुने नत्र नहुने भन्ने
कदापी हुँदैन । गर्व साथ हामी नेपाली हौ भनेर भन्न कसैले कर लगाउन आवश्यकै
छैन ।
आदिवासी जनजाति, दलित, मधेशी, पिछडिएका
वर्गको अधिकारको लडाइँलाई देश सिध्याउन खोजेको भनेर दोषारोपण गर्ने छुट
पशुपति शर्मा र देविका केसीलाई छैन ।
अन्तमाः यो राम्रो सन्देश ‘दिन खोजिएको’ तर सन्देश दिन पुरै असफल भएको गीत हो । यो गीतका एक दुई अन्तरा श्रवणयोग्य छन् । तर, सुरुदेखि नै भएको गल्तीका कारण ती ओझेलमा पर्छन् । यही गीतमा प्रयोग भएका शब्दका कारण दलितहरुमा पीडाबोध उत्पन्न भएर सीडीहरु जलाइए भने, पशुपति र देेविकाको पुत्ला दहन गरियो भने या कार्यक्रममा ढुंगामुढा भयो भने यसको जिम्मेवार आफैलाई सम्झनुपर्ने बाध्यता उनीहरु सामु हुनेछ ।
- See more at: http://www.onlinekhabar.com/2014/07/172267/#sthash.Zr263TEJ.dpufअन्तमाः यो राम्रो सन्देश ‘दिन खोजिएको’ तर सन्देश दिन पुरै असफल भएको गीत हो । यो गीतका एक दुई अन्तरा श्रवणयोग्य छन् । तर, सुरुदेखि नै भएको गल्तीका कारण ती ओझेलमा पर्छन् । यही गीतमा प्रयोग भएका शब्दका कारण दलितहरुमा पीडाबोध उत्पन्न भएर सीडीहरु जलाइए भने, पशुपति र देेविकाको पुत्ला दहन गरियो भने या कार्यक्रममा ढुंगामुढा भयो भने यसको जिम्मेवार आफैलाई सम्झनुपर्ने बाध्यता उनीहरु सामु हुनेछ ।
Subscribe to:
Posts (Atom)
अहिले नेपालमा यती बज्यो
रेडियो सुन्नुहोस
तपाई यो IP चलाउनुहुँदै छ
नेपाली एफ.एम.
.
.
नेपाली पात्रो
like us
नेपाली पात्रो
like us facebook
प्रकाशित पोष्टहरु
Blog Archive
No comments:
Post a Comment